Conjugation of effingo
/[ɛfˈfɪŋ.ɡoː]/to represent, portray, express, depict; imitate, copy Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | effingō |
| tū | effingis |
| is / ea / id | effingit |
| nōs | effingimus |
| vōs | effingitis |
| eī / eae / ea | effingunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | effingēbam |
| tū | effingēbās |
| is / ea / id | effingēbat |
| nōs | effingēbāmus |
| vōs | effingēbātis |
| eī / eae / ea | effingēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | effingam |
| tū | effingēs |
| is / ea / id | effinget |
| nōs | effingēmus |
| vōs | effingētis |
| eī / eae / ea | effingent |
Indicātīvus perfectum
| ego | effīnxī |
| tū | effīnxistī |
| is / ea / id | effīnxit |
| nōs | effīnximus |
| vōs | effīnxistis |
| eī / eae / ea | effīnxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | effīnxeram |
| tū | effīnxerās |
| is / ea / id | effīnxerat |
| nōs | effīnxerāmus |
| vōs | effīnxerātis |
| eī / eae / ea | effīnxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | effīnxerō |
| tū | effīnxeris |
| is / ea / id | effīnxerit |
| nōs | effīnxerimus |
| vōs | effīnxeritis |
| eī / eae / ea | effīnxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | effingam |
| tū | effingās |
| is / ea / id | effingat |
| nōs | effingāmus |
| vōs | effingātis |
| eī / eae / ea | effingant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | effingerem |
| tū | effingerēs |
| is / ea / id | effingeret |
| nōs | effingerēmus |
| vōs | effingerētis |
| eī / eae / ea | effingerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | effīnxerim |
| tū | effīnxerīs |
| is / ea / id | effīnxerit |
| nōs | effīnxerīmus |
| vōs | effīnxerītis |
| eī / eae / ea | effīnxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | effīnxissem |
| tū | effīnxissēs |
| is / ea / id | effīnxisset |
| nōs | effīnxissēmus |
| vōs | effīnxissētis |
| eī / eae / ea | effīnxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | effinge |
| vōs | effingite |
Imperātīvus futūrum
| tū | effingitō |
| is / ea / id | effingitō |
| vōs | effingitōte |
| eī / eae / ea | effinguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | effingere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | effīnxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | effictūrum esse |
Participium praesēns
| — | effingēns |
Participium futūrum
| — | effictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | effingendī |
Gerundium (datīvus)
| — | effingendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | effingendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | effingendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | effictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | effictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | effingor |
| tū | effingeris |
| is / ea / id | effingitur |
| nōs | effingimur |
| vōs | effingiminī |
| eī / eae / ea | effinguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | effingēbar |
| tū | effingēbāris |
| is / ea / id | effingēbātur |
| nōs | effingēbāmur |
| vōs | effingēbāminī |
| eī / eae / ea | effingēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | effingar |
| tū | effingēris |
| is / ea / id | effingētur |
| nōs | effingēmur |
| vōs | effingēminī |
| eī / eae / ea | effingentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | effingar |
| tū | effingāris |
| is / ea / id | effingātur |
| nōs | effingāmur |
| vōs | effingāminī |
| eī / eae / ea | effingantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | effingerer |
| tū | effingerēris |
| is / ea / id | effingerētur |
| nōs | effingerēmur |
| vōs | effingerēminī |
| eī / eae / ea | effingerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | effingere |
| vōs | effingiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | effingitor |
| is / ea / id | effingitor |
| eī / eae / ea | effinguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | effingī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | effictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | effictum īrī |
Participium perfectum
| — | effictus |
Participium futūrum
| — | effingendus |