HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effingo — definition

Conjugation of effingo

Regular CEFR B1
[ɛfˈfɪŋ.ɡoː]

to represent, portray, express, depict; imitate, copy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effingō
tū effingis
is / ea / id effingit
nōs effingimus
vōs effingitis
eī / eae / ea effingunt
Indicātīvus imperfectum
ego effingēbam
tū effingēbās
is / ea / id effingēbat
nōs effingēbāmus
vōs effingēbātis
eī / eae / ea effingēbant
Indicātīvus futūrum
ego effingam
tū effingēs
is / ea / id effinget
nōs effingēmus
vōs effingētis
eī / eae / ea effingent
Indicātīvus perfectum
ego effīnxī
tū effīnxistī
is / ea / id effīnxit
nōs effīnximus
vōs effīnxistis
eī / eae / ea effīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effīnxeram
tū effīnxerās
is / ea / id effīnxerat
nōs effīnxerāmus
vōs effīnxerātis
eī / eae / ea effīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effīnxerō
tū effīnxeris
is / ea / id effīnxerit
nōs effīnxerimus
vōs effīnxeritis
eī / eae / ea effīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego effingam
tū effingās
is / ea / id effingat
nōs effingāmus
vōs effingātis
eī / eae / ea effingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effingerem
tū effingerēs
is / ea / id effingeret
nōs effingerēmus
vōs effingerētis
eī / eae / ea effingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego effīnxerim
tū effīnxerīs
is / ea / id effīnxerit
nōs effīnxerīmus
vōs effīnxerītis
eī / eae / ea effīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effīnxissem
tū effīnxissēs
is / ea / id effīnxisset
nōs effīnxissēmus
vōs effīnxissētis
eī / eae / ea effīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū effinge
vōs effingite
Imperātīvus futūrum
tū effingitō
is / ea / id effingitō
vōs effingitōte
eī / eae / ea effinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— effingere
Īnfīnītīvus perfectum
— effīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effictūrum esse
Participium praesēns
— effingēns
Participium futūrum
— effictūrus
Gerundium (genitīvus)
— effingendī
Gerundium (datīvus)
— effingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— effingendum
Gerundium (ablātīvus)
— effingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— effictum
Supīnum (ablātīvus)
— effictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effingor
tū effingeris
is / ea / id effingitur
nōs effingimur
vōs effingiminī
eī / eae / ea effinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego effingēbar
tū effingēbāris
is / ea / id effingēbātur
nōs effingēbāmur
vōs effingēbāminī
eī / eae / ea effingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effingar
tū effingēris
is / ea / id effingētur
nōs effingēmur
vōs effingēminī
eī / eae / ea effingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego effingar
tū effingāris
is / ea / id effingātur
nōs effingāmur
vōs effingāminī
eī / eae / ea effingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effingerer
tū effingerēris
is / ea / id effingerētur
nōs effingerēmur
vōs effingerēminī
eī / eae / ea effingerentur
Imperātīvus praesēns
tū effingere
vōs effingiminī
Imperātīvus futūrum
tū effingitor
is / ea / id effingitor
eī / eae / ea effinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— effingī
Īnfīnītīvus perfectum
— effictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effictum īrī
Participium perfectum
— effictus
Participium futūrum
— effingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary