HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effigio — definition

Conjugation of effigio

Regular CEFR B1
[ɛfˈfɪ.ɡi.oː]

to portray Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effigiō
tū effigiās
is / ea / id effigiat
nōs effigiāmus
vōs effigiātis
eī / eae / ea effigiant
Indicātīvus imperfectum
ego effigiābam
tū effigiābās
is / ea / id effigiābat
nōs effigiābāmus
vōs effigiābātis
eī / eae / ea effigiābant
Indicātīvus futūrum
ego effigiābō
tū effigiābis
is / ea / id effigiābit
nōs effigiābimus
vōs effigiābitis
eī / eae / ea effigiābunt
Indicātīvus perfectum
ego effigiāvī
tū effigiāvistī
is / ea / id effigiāvit
nōs effigiāvimus
vōs effigiāvistis
eī / eae / ea effigiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effigiāveram
tū effigiāverās
is / ea / id effigiāverat
nōs effigiāverāmus
vōs effigiāverātis
eī / eae / ea effigiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effigiāverō
tū effigiāveris
is / ea / id effigiāverit
nōs effigiāverimus
vōs effigiāveritis
eī / eae / ea effigiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effigiem
tū effigiēs
is / ea / id effigiet
nōs effigiēmus
vōs effigiētis
eī / eae / ea effigient
Coniūnctīvus imperfectum
ego effigiārem
tū effigiārēs
is / ea / id effigiāret
nōs effigiārēmus
vōs effigiārētis
eī / eae / ea effigiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego effigiāverim
tū effigiāverīs
is / ea / id effigiāverit
nōs effigiāverīmus
vōs effigiāverītis
eī / eae / ea effigiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effigiāvissem
tū effigiāvissēs
is / ea / id effigiāvisset
nōs effigiāvissēmus
vōs effigiāvissētis
eī / eae / ea effigiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū effigiā
vōs effigiāte
Imperātīvus futūrum
tū effigiātō
is / ea / id effigiātō
vōs effigiātōte
eī / eae / ea effigiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— effigiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— effigiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effigiātūrum esse
Participium praesēns
— effigiāns
Participium futūrum
— effigiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— effigiandī
Gerundium (datīvus)
— effigiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— effigiandum
Gerundium (ablātīvus)
— effigiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— effigiātum
Supīnum (ablātīvus)
— effigiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effigior
tū effigiāris
is / ea / id effigiātur
nōs effigiāmur
vōs effigiāminī
eī / eae / ea effigiantur
Indicātīvus imperfectum
ego effigiābar
tū effigiābāris
is / ea / id effigiābātur
nōs effigiābāmur
vōs effigiābāminī
eī / eae / ea effigiābantur
Indicātīvus futūrum
ego effigiābor
tū effigiāberis
is / ea / id effigiābitur
nōs effigiābimur
vōs effigiābiminī
eī / eae / ea effigiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effigier
tū effigiēris
is / ea / id effigiētur
nōs effigiēmur
vōs effigiēminī
eī / eae / ea effigientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effigiārer
tū effigiārēris
is / ea / id effigiārētur
nōs effigiārēmur
vōs effigiārēminī
eī / eae / ea effigiārentur
Imperātīvus praesēns
tū effigiāre
vōs effigiāminī
Imperātīvus futūrum
tū effigiātor
is / ea / id effigiātor
eī / eae / ea effigiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— effigiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— effigiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effigiātum īrī
Participium perfectum
— effigiātus
Participium futūrum
— effigiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary