Conjugation of efficio
/[ɛfˈfɪ.ki.oː]/to make or work out; effect, execute, complete, accomplish, make, form, compose Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | efficiō |
| tū | efficis |
| is / ea / id | efficit |
| nōs | efficimus |
| vōs | efficitis |
| eī / eae / ea | efficiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | efficiēbam |
| tū | efficiēbās |
| is / ea / id | efficiēbat |
| nōs | efficiēbāmus |
| vōs | efficiēbātis |
| eī / eae / ea | efficiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | efficiam |
| tū | efficiēs |
| is / ea / id | efficiet |
| nōs | efficiēmus |
| vōs | efficiētis |
| eī / eae / ea | efficient |
Indicātīvus perfectum
| ego | effēcī |
| tū | effēcistī |
| is / ea / id | effēcit |
| nōs | effēcimus |
| vōs | effēcistis |
| eī / eae / ea | effēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | effēceram |
| tū | effēcerās |
| is / ea / id | effēcerat |
| nōs | effēcerāmus |
| vōs | effēcerātis |
| eī / eae / ea | effēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | effēcerō |
| tū | effēceris |
| is / ea / id | effēcerit |
| nōs | effēcerimus |
| vōs | effēceritis |
| eī / eae / ea | effēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | efficiam |
| tū | efficiās |
| is / ea / id | efficiat |
| nōs | efficiāmus |
| vōs | efficiātis |
| eī / eae / ea | efficiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | efficerem |
| tū | efficerēs |
| is / ea / id | efficeret |
| nōs | efficerēmus |
| vōs | efficerētis |
| eī / eae / ea | efficerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | effēcerim |
| tū | effēcerīs |
| is / ea / id | effēcerit |
| nōs | effēcerīmus |
| vōs | effēcerītis |
| eī / eae / ea | effēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | effēcissem |
| tū | effēcissēs |
| is / ea / id | effēcisset |
| nōs | effēcissēmus |
| vōs | effēcissētis |
| eī / eae / ea | effēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | effice |
| vōs | efficite |
Imperātīvus futūrum
| tū | efficitō |
| is / ea / id | efficitō |
| vōs | efficitōte |
| eī / eae / ea | efficiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | efficere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | effēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | effectūrum esse |
Participium praesēns
| — | efficiēns |
Participium futūrum
| — | effectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | efficiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | efficiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | efficiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | efficiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | effectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | effectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | efficior |
| tū | efficeris |
| is / ea / id | efficitur |
| nōs | efficimur |
| vōs | efficiminī |
| eī / eae / ea | efficiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | efficiēbar |
| tū | efficiēbāris |
| is / ea / id | efficiēbātur |
| nōs | efficiēbāmur |
| vōs | efficiēbāminī |
| eī / eae / ea | efficiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | efficiar |
| tū | efficiēris |
| is / ea / id | efficiētur |
| nōs | efficiēmur |
| vōs | efficiēminī |
| eī / eae / ea | efficientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | efficiar |
| tū | efficiāris |
| is / ea / id | efficiātur |
| nōs | efficiāmur |
| vōs | efficiāminī |
| eī / eae / ea | efficiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | efficerer |
| tū | efficerēris |
| is / ea / id | efficerētur |
| nōs | efficerēmur |
| vōs | efficerēminī |
| eī / eae / ea | efficerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | efficere |
| vōs | efficiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | efficitor |
| is / ea / id | efficitor |
| eī / eae / ea | efficiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | efficī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | effectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | effectum īrī |
Participium perfectum
| — | effectus |
Participium futūrum
| — | efficiendus |