HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effeto — definition

Conjugation of effeto

Regular CEFR B1
[ɛfˈfeː.toː]

to abolish (put out of use) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effētō
tū effētās
is / ea / id effētat
nōs effētāmus
vōs effētātis
eī / eae / ea effētant
Indicātīvus imperfectum
ego effētābam
tū effētābās
is / ea / id effētābat
nōs effētābāmus
vōs effētābātis
eī / eae / ea effētābant
Indicātīvus futūrum
ego effētābō
tū effētābis
is / ea / id effētābit
nōs effētābimus
vōs effētābitis
eī / eae / ea effētābunt
Indicātīvus perfectum
ego effētāvī
tū effētāvistī
is / ea / id effētāvit
nōs effētāvimus
vōs effētāvistis
eī / eae / ea effētāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effētāveram
tū effētāverās
is / ea / id effētāverat
nōs effētāverāmus
vōs effētāverātis
eī / eae / ea effētāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effētāverō
tū effētāveris
is / ea / id effētāverit
nōs effētāverimus
vōs effētāveritis
eī / eae / ea effētāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effētem
tū effētēs
is / ea / id effētet
nōs effētēmus
vōs effētētis
eī / eae / ea effētent
Coniūnctīvus imperfectum
ego effētārem
tū effētārēs
is / ea / id effētāret
nōs effētārēmus
vōs effētārētis
eī / eae / ea effētārent
Coniūnctīvus perfectum
ego effētāverim
tū effētāverīs
is / ea / id effētāverit
nōs effētāverīmus
vōs effētāverītis
eī / eae / ea effētāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effētāvissem
tū effētāvissēs
is / ea / id effētāvisset
nōs effētāvissēmus
vōs effētāvissētis
eī / eae / ea effētāvissent
Imperātīvus praesēns
tū effētā
vōs effētāte
Imperātīvus futūrum
tū effētātō
is / ea / id effētātō
vōs effētātōte
eī / eae / ea effētantō
Īnfīnītīvus praesēns
— effētāre
Īnfīnītīvus perfectum
— effētāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effētātūrum esse
Participium praesēns
— effētāns
Participium futūrum
— effētātūrus
Gerundium (genitīvus)
— effētandī
Gerundium (datīvus)
— effētandō
Gerundium (accūsātīvus)
— effētandum
Gerundium (ablātīvus)
— effētandō
Supīnum (accūsātīvus)
— effētātum
Supīnum (ablātīvus)
— effētātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effētor
tū effētāris
is / ea / id effētātur
nōs effētāmur
vōs effētāminī
eī / eae / ea effētantur
Indicātīvus imperfectum
ego effētābar
tū effētābāris
is / ea / id effētābātur
nōs effētābāmur
vōs effētābāminī
eī / eae / ea effētābantur
Indicātīvus futūrum
ego effētābor
tū effētāberis
is / ea / id effētābitur
nōs effētābimur
vōs effētābiminī
eī / eae / ea effētābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effēter
tū effētēris
is / ea / id effētētur
nōs effētēmur
vōs effētēminī
eī / eae / ea effētentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effētārer
tū effētārēris
is / ea / id effētārētur
nōs effētārēmur
vōs effētārēminī
eī / eae / ea effētārentur
Imperātīvus praesēns
tū effētāre
vōs effētāminī
Imperātīvus futūrum
tū effētātor
is / ea / id effētātor
eī / eae / ea effētantor
Īnfīnītīvus praesēns
— effētārī
Īnfīnītīvus perfectum
— effētātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effētātum īrī
Participium perfectum
— effētātus
Participium futūrum
— effētandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary