HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effemino — definición

Conjugation of effemino

Regular CEFR B2
/[ɛfˈfeː.mɪ.noː]/

to make feminine or emasculate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effēminō
effēminās
is / ea / id effēminat
nōs effēmināmus
vōs effēminātis
eī / eae / ea effēminant
Indicātīvus imperfectum
ego effēminābam
effēminābās
is / ea / id effēminābat
nōs effēminābāmus
vōs effēminābātis
eī / eae / ea effēminābant
Indicātīvus futūrum
ego effēminābō
effēminābis
is / ea / id effēminābit
nōs effēminābimus
vōs effēminābitis
eī / eae / ea effēminābunt
Indicātīvus perfectum
ego effēmināvī
effēmināvistī
is / ea / id effēmināvit
nōs effēmināvimus
vōs effēmināvistis
eī / eae / ea effēmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effēmināveram
effēmināverās
is / ea / id effēmināverat
nōs effēmināverāmus
vōs effēmināverātis
eī / eae / ea effēmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effēmināverō
effēmināveris
is / ea / id effēmināverit
nōs effēmināverimus
vōs effēmināveritis
eī / eae / ea effēmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effēminem
effēminēs
is / ea / id effēminet
nōs effēminēmus
vōs effēminētis
eī / eae / ea effēminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego effēminārem
effēminārēs
is / ea / id effēmināret
nōs effēminārēmus
vōs effēminārētis
eī / eae / ea effēminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego effēmināverim
effēmināverīs
is / ea / id effēmināverit
nōs effēmināverīmus
vōs effēmināverītis
eī / eae / ea effēmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effēmināvissem
effēmināvissēs
is / ea / id effēmināvisset
nōs effēmināvissēmus
vōs effēmināvissētis
eī / eae / ea effēmināvissent
Imperātīvus praesēns
effēminā
vōs effēmināte
Imperātīvus futūrum
effēminātō
is / ea / id effēminātō
vōs effēminātōte
eī / eae / ea effēminantō
Īnfīnītīvus praesēns
effēmināre
Īnfīnītīvus perfectum
effēmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
effēminātūrum esse
Participium praesēns
effēmināns
Participium futūrum
effēminātūrus
Gerundium (genitīvus)
effēminandī
Gerundium (datīvus)
effēminandō
Gerundium (accūsātīvus)
effēminandum
Gerundium (ablātīvus)
effēminandō
Supīnum (accūsātīvus)
effēminātum
Supīnum (ablātīvus)
effēminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effēminor
effēmināris
is / ea / id effēminātur
nōs effēmināmur
vōs effēmināminī
eī / eae / ea effēminantur
Indicātīvus imperfectum
ego effēminābar
effēminābāris
is / ea / id effēminābātur
nōs effēminābāmur
vōs effēminābāminī
eī / eae / ea effēminābantur
Indicātīvus futūrum
ego effēminābor
effēmināberis
is / ea / id effēminābitur
nōs effēminābimur
vōs effēminābiminī
eī / eae / ea effēminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effēminer
effēminēris
is / ea / id effēminētur
nōs effēminēmur
vōs effēminēminī
eī / eae / ea effēminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effēminārer
effēminārēris
is / ea / id effēminārētur
nōs effēminārēmur
vōs effēminārēminī
eī / eae / ea effēminārentur
Imperātīvus praesēns
effēmināre
vōs effēmināminī
Imperātīvus futūrum
effēminātor
is / ea / id effēminātor
eī / eae / ea effēminantor
Īnfīnītīvus praesēns
effēminārī
Īnfīnītīvus perfectum
effēminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
effēminātum īrī
Participium perfectum
effēminātus
Participium futūrum
effēminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary