HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effemino — definition

Conjugation of effemino

Regular CEFR B2
[ɛfˈfeː.mɪ.noː]

to make feminine or emasculate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effēminō
tū effēminās
is / ea / id effēminat
nōs effēmināmus
vōs effēminātis
eī / eae / ea effēminant
Indicātīvus imperfectum
ego effēminābam
tū effēminābās
is / ea / id effēminābat
nōs effēminābāmus
vōs effēminābātis
eī / eae / ea effēminābant
Indicātīvus futūrum
ego effēminābō
tū effēminābis
is / ea / id effēminābit
nōs effēminābimus
vōs effēminābitis
eī / eae / ea effēminābunt
Indicātīvus perfectum
ego effēmināvī
tū effēmināvistī
is / ea / id effēmināvit
nōs effēmināvimus
vōs effēmināvistis
eī / eae / ea effēmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effēmināveram
tū effēmināverās
is / ea / id effēmināverat
nōs effēmināverāmus
vōs effēmināverātis
eī / eae / ea effēmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effēmināverō
tū effēmināveris
is / ea / id effēmināverit
nōs effēmināverimus
vōs effēmināveritis
eī / eae / ea effēmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effēminem
tū effēminēs
is / ea / id effēminet
nōs effēminēmus
vōs effēminētis
eī / eae / ea effēminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego effēminārem
tū effēminārēs
is / ea / id effēmināret
nōs effēminārēmus
vōs effēminārētis
eī / eae / ea effēminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego effēmināverim
tū effēmināverīs
is / ea / id effēmināverit
nōs effēmināverīmus
vōs effēmināverītis
eī / eae / ea effēmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effēmināvissem
tū effēmināvissēs
is / ea / id effēmināvisset
nōs effēmināvissēmus
vōs effēmināvissētis
eī / eae / ea effēmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū effēminā
vōs effēmināte
Imperātīvus futūrum
tū effēminātō
is / ea / id effēminātō
vōs effēminātōte
eī / eae / ea effēminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— effēmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— effēmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effēminātūrum esse
Participium praesēns
— effēmināns
Participium futūrum
— effēminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— effēminandī
Gerundium (datīvus)
— effēminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— effēminandum
Gerundium (ablātīvus)
— effēminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— effēminātum
Supīnum (ablātīvus)
— effēminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effēminor
tū effēmināris
is / ea / id effēminātur
nōs effēmināmur
vōs effēmināminī
eī / eae / ea effēminantur
Indicātīvus imperfectum
ego effēminābar
tū effēminābāris
is / ea / id effēminābātur
nōs effēminābāmur
vōs effēminābāminī
eī / eae / ea effēminābantur
Indicātīvus futūrum
ego effēminābor
tū effēmināberis
is / ea / id effēminābitur
nōs effēminābimur
vōs effēminābiminī
eī / eae / ea effēminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effēminer
tū effēminēris
is / ea / id effēminētur
nōs effēminēmur
vōs effēminēminī
eī / eae / ea effēminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effēminārer
tū effēminārēris
is / ea / id effēminārētur
nōs effēminārēmur
vōs effēminārēminī
eī / eae / ea effēminārentur
Imperātīvus praesēns
tū effēmināre
vōs effēmināminī
Imperātīvus futūrum
tū effēminātor
is / ea / id effēminātor
eī / eae / ea effēminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— effēminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— effēminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effēminātum īrī
Participium perfectum
— effēminātus
Participium futūrum
— effēminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary