HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effarcio — definition

Conjugation of effarcio

Regular CEFR B2
[ɛfˈfar.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effarciō
tū effarcīs
is / ea / id effarcit
nōs effarcīmus
vōs effarcītis
eī / eae / ea effarciunt
Indicātīvus imperfectum
ego effarciēbam
tū effarciēbās
is / ea / id effarciēbat
nōs effarciēbāmus
vōs effarciēbātis
eī / eae / ea effarciēbant
Indicātīvus futūrum
ego effarciam
tū effarciēs
is / ea / id effarciet
nōs effarciēmus
vōs effarciētis
eī / eae / ea effarcient
Indicātīvus perfectum
ego effarsī
tū effarsistī
is / ea / id effarsit
nōs effarsimus
vōs effarsistis
eī / eae / ea effarsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effarseram
tū effarserās
is / ea / id effarserat
nōs effarserāmus
vōs effarserātis
eī / eae / ea effarserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effarserō
tū effarseris
is / ea / id effarserit
nōs effarserimus
vōs effarseritis
eī / eae / ea effarserint
Coniūnctīvus praesēns
ego effarciam
tū effarciās
is / ea / id effarciat
nōs effarciāmus
vōs effarciātis
eī / eae / ea effarciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effarcīrem
tū effarcīrēs
is / ea / id effarcīret
nōs effarcīrēmus
vōs effarcīrētis
eī / eae / ea effarcīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego effarserim
tū effarserīs
is / ea / id effarserit
nōs effarserīmus
vōs effarserītis
eī / eae / ea effarserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effarsissem
tū effarsissēs
is / ea / id effarsisset
nōs effarsissēmus
vōs effarsissētis
eī / eae / ea effarsissent
Imperātīvus praesēns
tū effarcī
vōs effarcīte
Imperātīvus futūrum
tū effarcītō
is / ea / id effarcītō
vōs effarcītōte
eī / eae / ea effarciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— effarcīre
Īnfīnītīvus perfectum
— effarsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effartūrum esse
Participium praesēns
— effarciēns
Participium futūrum
— effartūrus
Gerundium (genitīvus)
— effarciendī
Gerundium (datīvus)
— effarciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— effarciendum
Gerundium (ablātīvus)
— effarciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— effartum
Supīnum (ablātīvus)
— effartū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effarcior
tū effarcīris
is / ea / id effarcītur
nōs effarcīmur
vōs effarcīminī
eī / eae / ea effarciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego effarciēbar
tū effarciēbāris
is / ea / id effarciēbātur
nōs effarciēbāmur
vōs effarciēbāminī
eī / eae / ea effarciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effarciar
tū effarciēris
is / ea / id effarciētur
nōs effarciēmur
vōs effarciēminī
eī / eae / ea effarcientur
Coniūnctīvus praesēns
ego effarciar
tū effarciāris
is / ea / id effarciātur
nōs effarciāmur
vōs effarciāminī
eī / eae / ea effarciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effarcīrer
tū effarcīrēris
is / ea / id effarcīrētur
nōs effarcīrēmur
vōs effarcīrēminī
eī / eae / ea effarcīrentur
Imperātīvus praesēns
tū effarcīre
vōs effarcīminī
Imperātīvus futūrum
tū effarcītor
is / ea / id effarcītor
eī / eae / ea effarciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— effarcīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— effartum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effartum īrī
Participium perfectum
— effartus
Participium futūrum
— effarciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary