HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ecfutuo — definition

Conjugation of ecfutuo

Regular CEFR B1
[ɛkˈfʊ.tu.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ecfutuō
tū ecfutuis
is / ea / id ecfutuit
nōs ecfutuimus
vōs ecfutuitis
eī / eae / ea ecfutuunt
Indicātīvus imperfectum
ego ecfutuēbam
tū ecfutuēbās
is / ea / id ecfutuēbat
nōs ecfutuēbāmus
vōs ecfutuēbātis
eī / eae / ea ecfutuēbant
Indicātīvus futūrum
ego ecfutuam
tū ecfutuēs
is / ea / id ecfutuet
nōs ecfutuēmus
vōs ecfutuētis
eī / eae / ea ecfutuent
Indicātīvus perfectum
ego ecfutuī
tū ecfutuistī
is / ea / id ecfutuit
nōs ecfutuimus
vōs ecfutuistis
eī / eae / ea ecfutuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ecfutueram
tū ecfutuerās
is / ea / id ecfutuerat
nōs ecfutuerāmus
vōs ecfutuerātis
eī / eae / ea ecfutuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ecfutuerō
tū ecfutueris
is / ea / id ecfutuerit
nōs ecfutuerimus
vōs ecfutueritis
eī / eae / ea ecfutuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ecfutuam
tū ecfutuās
is / ea / id ecfutuat
nōs ecfutuāmus
vōs ecfutuātis
eī / eae / ea ecfutuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ecfutuerem
tū ecfutuerēs
is / ea / id ecfutueret
nōs ecfutuerēmus
vōs ecfutuerētis
eī / eae / ea ecfutuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego ecfutuerim
tū ecfutuerīs
is / ea / id ecfutuerit
nōs ecfutuerīmus
vōs ecfutuerītis
eī / eae / ea ecfutuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ecfutuissem
tū ecfutuissēs
is / ea / id ecfutuisset
nōs ecfutuissēmus
vōs ecfutuissētis
eī / eae / ea ecfutuissent
Imperātīvus praesēns
tū ecfutue
vōs ecfutuite
Imperātīvus futūrum
tū ecfutuitō
is / ea / id ecfutuitō
vōs ecfutuitōte
eī / eae / ea ecfutuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ecfutuere
Īnfīnītīvus perfectum
— ecfutuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ecfutūtūrum esse
Participium praesēns
— ecfutuēns
Participium futūrum
— ecfutūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— ecfutuendī
Gerundium (datīvus)
— ecfutuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ecfutuendum
Gerundium (ablātīvus)
— ecfutuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ecfutūtum
Supīnum (ablātīvus)
— ecfutūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ecfutuor
tū ecfutueris
is / ea / id ecfutuitur
nōs ecfutuimur
vōs ecfutuiminī
eī / eae / ea ecfutuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ecfutuēbar
tū ecfutuēbāris
is / ea / id ecfutuēbātur
nōs ecfutuēbāmur
vōs ecfutuēbāminī
eī / eae / ea ecfutuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ecfutuar
tū ecfutuēris
is / ea / id ecfutuētur
nōs ecfutuēmur
vōs ecfutuēminī
eī / eae / ea ecfutuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ecfutuar
tū ecfutuāris
is / ea / id ecfutuātur
nōs ecfutuāmur
vōs ecfutuāminī
eī / eae / ea ecfutuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ecfutuerer
tū ecfutuerēris
is / ea / id ecfutuerētur
nōs ecfutuerēmur
vōs ecfutuerēminī
eī / eae / ea ecfutuerentur
Imperātīvus praesēns
tū ecfutuere
vōs ecfutuiminī
Imperātīvus futūrum
tū ecfutuitor
is / ea / id ecfutuitor
eī / eae / ea ecfutuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ecfutuī
Īnfīnītīvus perfectum
— ecfutūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ecfutūtum īrī
Participium perfectum
— ecfutūtus
Participium futūrum
— ecfutuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary