HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← domito — definition

Conjugation of domito

Regular CEFR B1
[ˈdɔ.mɪ.toː]

dative/ablative masculine/neuter singular of domitus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego domitō
tū domitās
is / ea / id domitat
nōs domitāmus
vōs domitātis
eī / eae / ea domitant
Indicātīvus imperfectum
ego domitābam
tū domitābās
is / ea / id domitābat
nōs domitābāmus
vōs domitābātis
eī / eae / ea domitābant
Indicātīvus futūrum
ego domitābō
tū domitābis
is / ea / id domitābit
nōs domitābimus
vōs domitābitis
eī / eae / ea domitābunt
Indicātīvus perfectum
ego domitāvī
tū domitāvistī
is / ea / id domitāvit
nōs domitāvimus
vōs domitāvistis
eī / eae / ea domitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego domitāveram
tū domitāverās
is / ea / id domitāverat
nōs domitāverāmus
vōs domitāverātis
eī / eae / ea domitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego domitāverō
tū domitāveris
is / ea / id domitāverit
nōs domitāverimus
vōs domitāveritis
eī / eae / ea domitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego domitem
tū domitēs
is / ea / id domitet
nōs domitēmus
vōs domitētis
eī / eae / ea domitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego domitārem
tū domitārēs
is / ea / id domitāret
nōs domitārēmus
vōs domitārētis
eī / eae / ea domitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego domitāverim
tū domitāverīs
is / ea / id domitāverit
nōs domitāverīmus
vōs domitāverītis
eī / eae / ea domitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego domitāvissem
tū domitāvissēs
is / ea / id domitāvisset
nōs domitāvissēmus
vōs domitāvissētis
eī / eae / ea domitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū domitā
vōs domitāte
Imperātīvus futūrum
tū domitātō
is / ea / id domitātō
vōs domitātōte
eī / eae / ea domitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— domitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— domitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— domitātūrum esse
Participium praesēns
— domitāns
Participium futūrum
— domitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— domitandī
Gerundium (datīvus)
— domitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— domitandum
Gerundium (ablātīvus)
— domitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— domitātum
Supīnum (ablātīvus)
— domitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego domitor
tū domitāris
is / ea / id domitātur
nōs domitāmur
vōs domitāminī
eī / eae / ea domitantur
Indicātīvus imperfectum
ego domitābar
tū domitābāris
is / ea / id domitābātur
nōs domitābāmur
vōs domitābāminī
eī / eae / ea domitābantur
Indicātīvus futūrum
ego domitābor
tū domitāberis
is / ea / id domitābitur
nōs domitābimur
vōs domitābiminī
eī / eae / ea domitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego domiter
tū domitēris
is / ea / id domitētur
nōs domitēmur
vōs domitēminī
eī / eae / ea domitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego domitārer
tū domitārēris
is / ea / id domitārētur
nōs domitārēmur
vōs domitārēminī
eī / eae / ea domitārentur
Imperātīvus praesēns
tū domitāre
vōs domitāminī
Imperātīvus futūrum
tū domitātor
is / ea / id domitātor
eī / eae / ea domitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— domitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— domitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— domitātum īrī
Participium perfectum
— domitātus
Participium futūrum
— domitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary