HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← divino — definition

Conjugation of divino

Regular CEFR B1
[diːˈwiː.noː]

to foresee, foretell, divine Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dīvīnō
tū dīvīnās
is / ea / id dīvīnat
nōs dīvīnāmus
vōs dīvīnātis
eī / eae / ea dīvīnant
Indicātīvus imperfectum
ego dīvīnābam
tū dīvīnābās
is / ea / id dīvīnābat
nōs dīvīnābāmus
vōs dīvīnābātis
eī / eae / ea dīvīnābant
Indicātīvus futūrum
ego dīvīnābō
tū dīvīnābis
is / ea / id dīvīnābit
nōs dīvīnābimus
vōs dīvīnābitis
eī / eae / ea dīvīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego dīvīnāvī
tū dīvīnāvistī
is / ea / id dīvīnāvit
nōs dīvīnāvimus
vōs dīvīnāvistis
eī / eae / ea dīvīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dīvīnāveram
tū dīvīnāverās
is / ea / id dīvīnāverat
nōs dīvīnāverāmus
vōs dīvīnāverātis
eī / eae / ea dīvīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dīvīnāverō
tū dīvīnāveris
is / ea / id dīvīnāverit
nōs dīvīnāverimus
vōs dīvīnāveritis
eī / eae / ea dīvīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dīvīnem
tū dīvīnēs
is / ea / id dīvīnet
nōs dīvīnēmus
vōs dīvīnētis
eī / eae / ea dīvīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dīvīnārem
tū dīvīnārēs
is / ea / id dīvīnāret
nōs dīvīnārēmus
vōs dīvīnārētis
eī / eae / ea dīvīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dīvīnāverim
tū dīvīnāverīs
is / ea / id dīvīnāverit
nōs dīvīnāverīmus
vōs dīvīnāverītis
eī / eae / ea dīvīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dīvīnāvissem
tū dīvīnāvissēs
is / ea / id dīvīnāvisset
nōs dīvīnāvissēmus
vōs dīvīnāvissētis
eī / eae / ea dīvīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dīvīnā
vōs dīvīnāte
Imperātīvus futūrum
tū dīvīnātō
is / ea / id dīvīnātō
vōs dīvīnātōte
eī / eae / ea dīvīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dīvīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dīvīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dīvīnātūrum esse
Participium praesēns
— dīvīnāns
Participium futūrum
— dīvīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dīvīnandī
Gerundium (datīvus)
— dīvīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dīvīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— dīvīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dīvīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— dīvīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dīvīnor
tū dīvīnāris
is / ea / id dīvīnātur
nōs dīvīnāmur
vōs dīvīnāminī
eī / eae / ea dīvīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego dīvīnābar
tū dīvīnābāris
is / ea / id dīvīnābātur
nōs dīvīnābāmur
vōs dīvīnābāminī
eī / eae / ea dīvīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego dīvīnābor
tū dīvīnāberis
is / ea / id dīvīnābitur
nōs dīvīnābimur
vōs dīvīnābiminī
eī / eae / ea dīvīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dīvīner
tū dīvīnēris
is / ea / id dīvīnētur
nōs dīvīnēmur
vōs dīvīnēminī
eī / eae / ea dīvīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dīvīnārer
tū dīvīnārēris
is / ea / id dīvīnārētur
nōs dīvīnārēmur
vōs dīvīnārēminī
eī / eae / ea dīvīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū dīvīnāre
vōs dīvīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū dīvīnātor
is / ea / id dīvīnātor
eī / eae / ea dīvīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dīvīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dīvīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dīvīnātum īrī
Participium perfectum
— dīvīnātus
Participium futūrum
— dīvīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary