HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distraho — definition

Conjugation of distraho

Regular CEFR B2
[ˈdɪs.tra.(ɦ)oː]

to draw, pull or drag asunder; tear in pieces, separate forcibly, divide; scatter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distrahō
tū distrahis
is / ea / id distrahit
nōs distrahimus
vōs distrahitis
eī / eae / ea distrahunt
Indicātīvus imperfectum
ego distrahēbam
tū distrahēbās
is / ea / id distrahēbat
nōs distrahēbāmus
vōs distrahēbātis
eī / eae / ea distrahēbant
Indicātīvus futūrum
ego distraham
tū distrahēs
is / ea / id distrahet
nōs distrahēmus
vōs distrahētis
eī / eae / ea distrahent
Indicātīvus perfectum
ego distrāxī
tū distrāxistī
is / ea / id distrāxit
nōs distrāximus
vōs distrāxistis
eī / eae / ea distrāxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distrāxeram
tū distrāxerās
is / ea / id distrāxerat
nōs distrāxerāmus
vōs distrāxerātis
eī / eae / ea distrāxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distrāxerō
tū distrāxeris
is / ea / id distrāxerit
nōs distrāxerimus
vōs distrāxeritis
eī / eae / ea distrāxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distraham
tū distrahās
is / ea / id distrahat
nōs distrahāmus
vōs distrahātis
eī / eae / ea distrahant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distraherem
tū distraherēs
is / ea / id distraheret
nōs distraherēmus
vōs distraherētis
eī / eae / ea distraherent
Coniūnctīvus perfectum
ego distrāxerim
tū distrāxerīs
is / ea / id distrāxerit
nōs distrāxerīmus
vōs distrāxerītis
eī / eae / ea distrāxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distrāxissem
tū distrāxissēs
is / ea / id distrāxisset
nōs distrāxissēmus
vōs distrāxissētis
eī / eae / ea distrāxissent
Imperātīvus praesēns
tū distrahe
vōs distrahite
Imperātīvus futūrum
tū distrahitō
is / ea / id distrahitō
vōs distrahitōte
eī / eae / ea distrahuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— distrahere
Īnfīnītīvus perfectum
— distrāxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— distractūrum esse
Participium praesēns
— distrahēns
Participium futūrum
— distractūrus
Gerundium (genitīvus)
— distrahendī
Gerundium (datīvus)
— distrahendō
Gerundium (accūsātīvus)
— distrahendum
Gerundium (ablātīvus)
— distrahendō
Supīnum (accūsātīvus)
— distractum
Supīnum (ablātīvus)
— distractū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distrahor
tū distraheris
is / ea / id distrahitur
nōs distrahimur
vōs distrahiminī
eī / eae / ea distrahuntur
Indicātīvus imperfectum
ego distrahēbar
tū distrahēbāris
is / ea / id distrahēbātur
nōs distrahēbāmur
vōs distrahēbāminī
eī / eae / ea distrahēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distrahar
tū distrahēris
is / ea / id distrahētur
nōs distrahēmur
vōs distrahēminī
eī / eae / ea distrahentur
Coniūnctīvus praesēns
ego distrahar
tū distrahāris
is / ea / id distrahātur
nōs distrahāmur
vōs distrahāminī
eī / eae / ea distrahantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distraherer
tū distraherēris
is / ea / id distraherētur
nōs distraherēmur
vōs distraherēminī
eī / eae / ea distraherentur
Imperātīvus praesēns
tū distrahere
vōs distrahiminī
Imperātīvus futūrum
tū distrahitor
is / ea / id distrahitor
eī / eae / ea distrahuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— distrahī
Īnfīnītīvus perfectum
— distractum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— distractum īrī
Participium perfectum
— distractus
Participium futūrum
— distrahendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary