HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distinguo — definition

Conjugation of distinguo

Regular CEFR B2
[dɪsˈtɪŋ.ɡʷoː]

to separate, divide or part Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distinguō
tū distinguis
is / ea / id distinguit
nōs distinguimus
vōs distinguitis
eī / eae / ea distinguunt
Indicātīvus imperfectum
ego distinguēbam
tū distinguēbās
is / ea / id distinguēbat
nōs distinguēbāmus
vōs distinguēbātis
eī / eae / ea distinguēbant
Indicātīvus futūrum
ego distinguam
tū distinguēs
is / ea / id distinguet
nōs distinguēmus
vōs distinguētis
eī / eae / ea distinguent
Indicātīvus perfectum
ego distīnxī
tū distīnxistī
is / ea / id distīnxit
nōs distīnximus
vōs distīnxistis
eī / eae / ea distīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distīnxeram
tū distīnxerās
is / ea / id distīnxerat
nōs distīnxerāmus
vōs distīnxerātis
eī / eae / ea distīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distīnxerō
tū distīnxeris
is / ea / id distīnxerit
nōs distīnxerimus
vōs distīnxeritis
eī / eae / ea distīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distinguam
tū distinguās
is / ea / id distinguat
nōs distinguāmus
vōs distinguātis
eī / eae / ea distinguant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinguerem
tū distinguerēs
is / ea / id distingueret
nōs distinguerēmus
vōs distinguerētis
eī / eae / ea distinguerent
Coniūnctīvus perfectum
ego distīnxerim
tū distīnxerīs
is / ea / id distīnxerit
nōs distīnxerīmus
vōs distīnxerītis
eī / eae / ea distīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distīnxissem
tū distīnxissēs
is / ea / id distīnxisset
nōs distīnxissēmus
vōs distīnxissētis
eī / eae / ea distīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū distingue
vōs distinguite
Imperātīvus futūrum
tū distinguitō
is / ea / id distinguitō
vōs distinguitōte
eī / eae / ea distinguuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— distinguere
Īnfīnītīvus perfectum
— distīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— distīnctūrum esse
Participium praesēns
— distinguēns
Participium futūrum
— distīnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— distinguendī
Gerundium (datīvus)
— distinguendō
Gerundium (accūsātīvus)
— distinguendum
Gerundium (ablātīvus)
— distinguendō
Supīnum (accūsātīvus)
— distīnctum
Supīnum (ablātīvus)
— distīnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distinguor
tū distingueris
is / ea / id distinguitur
nōs distinguimur
vōs distinguiminī
eī / eae / ea distinguuntur
Indicātīvus imperfectum
ego distinguēbar
tū distinguēbāris
is / ea / id distinguēbātur
nōs distinguēbāmur
vōs distinguēbāminī
eī / eae / ea distinguēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distinguar
tū distinguēris
is / ea / id distinguētur
nōs distinguēmur
vōs distinguēminī
eī / eae / ea distinguentur
Coniūnctīvus praesēns
ego distinguar
tū distinguāris
is / ea / id distinguātur
nōs distinguāmur
vōs distinguāminī
eī / eae / ea distinguantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinguerer
tū distinguerēris
is / ea / id distinguerētur
nōs distinguerēmur
vōs distinguerēminī
eī / eae / ea distinguerentur
Imperātīvus praesēns
tū distinguere
vōs distinguiminī
Imperātīvus futūrum
tū distinguitor
is / ea / id distinguitor
eī / eae / ea distinguuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— distinguī
Īnfīnītīvus perfectum
— distīnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— distīnctum īrī
Participium perfectum
— distīnctus
Participium futūrum
— distinguendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary