HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← distineo — definition

Conjugation of distineo

Regular CEFR B2
[dɪsˈtɪ.ne.oː]

to hold off, keep back, hold up; detain, hinder, prevent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego distineō
tū distinēs
is / ea / id distinet
nōs distinēmus
vōs distinētis
eī / eae / ea distinent
Indicātīvus imperfectum
ego distinēbam
tū distinēbās
is / ea / id distinēbat
nōs distinēbāmus
vōs distinēbātis
eī / eae / ea distinēbant
Indicātīvus futūrum
ego distinēbō
tū distinēbis
is / ea / id distinēbit
nōs distinēbimus
vōs distinēbitis
eī / eae / ea distinēbunt
Indicātīvus perfectum
ego distinuī
tū distinuistī
is / ea / id distinuit
nōs distinuimus
vōs distinuistis
eī / eae / ea distinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego distinueram
tū distinuerās
is / ea / id distinuerat
nōs distinuerāmus
vōs distinuerātis
eī / eae / ea distinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego distinuerō
tū distinueris
is / ea / id distinuerit
nōs distinuerimus
vōs distinueritis
eī / eae / ea distinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego distineam
tū distineās
is / ea / id distineat
nōs distineāmus
vōs distineātis
eī / eae / ea distineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinērem
tū distinērēs
is / ea / id distinēret
nōs distinērēmus
vōs distinērētis
eī / eae / ea distinērent
Coniūnctīvus perfectum
ego distinuerim
tū distinuerīs
is / ea / id distinuerit
nōs distinuerīmus
vōs distinuerītis
eī / eae / ea distinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego distinuissem
tū distinuissēs
is / ea / id distinuisset
nōs distinuissēmus
vōs distinuissētis
eī / eae / ea distinuissent
Imperātīvus praesēns
tū distinē
vōs distinēte
Imperātīvus futūrum
tū distinētō
is / ea / id distinētō
vōs distinētōte
eī / eae / ea distinentō
Īnfīnītīvus praesēns
— distinēre
Īnfīnītīvus perfectum
— distinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— distentūrum esse
Participium praesēns
— distinēns
Participium futūrum
— distentūrus
Gerundium (genitīvus)
— distinendī
Gerundium (datīvus)
— distinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— distinendum
Gerundium (ablātīvus)
— distinendō
Supīnum (accūsātīvus)
— distentum
Supīnum (ablātīvus)
— distentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego distineor
tū distinēris
is / ea / id distinētur
nōs distinēmur
vōs distinēminī
eī / eae / ea distinentur
Indicātīvus imperfectum
ego distinēbar
tū distinēbāris
is / ea / id distinēbātur
nōs distinēbāmur
vōs distinēbāminī
eī / eae / ea distinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego distinēbor
tū distinēberis
is / ea / id distinēbitur
nōs distinēbimur
vōs distinēbiminī
eī / eae / ea distinēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego distinear
tū distineāris
is / ea / id distineātur
nōs distineāmur
vōs distineāminī
eī / eae / ea distineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego distinērer
tū distinērēris
is / ea / id distinērētur
nōs distinērēmur
vōs distinērēminī
eī / eae / ea distinērentur
Imperātīvus praesēns
tū distinēre
vōs distinēminī
Imperātīvus futūrum
tū distinētor
is / ea / id distinētor
eī / eae / ea distinentor
Īnfīnītīvus praesēns
— distinērī
Īnfīnītīvus perfectum
— distentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— distentum īrī
Participium perfectum
— distentus
Participium futūrum
— distinendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary