HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissolvo — definition

Conjugation of dissolvo

Regular CEFR B2
[dɪsˈsɔɫ.woː]

to unloose, disunite, separate, dissolve, destroy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissolvō
tū dissolvis
is / ea / id dissolvit
nōs dissolvimus
vōs dissolvitis
eī / eae / ea dissolvunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissolvēbam
tū dissolvēbās
is / ea / id dissolvēbat
nōs dissolvēbāmus
vōs dissolvēbātis
eī / eae / ea dissolvēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissolvam
tū dissolvēs
is / ea / id dissolvet
nōs dissolvēmus
vōs dissolvētis
eī / eae / ea dissolvent
Indicātīvus perfectum
ego dissolvī
tū dissolvistī
is / ea / id dissolvit
nōs dissolvimus
vōs dissolvistis
eī / eae / ea dissolvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissolveram
tū dissolverās
is / ea / id dissolverat
nōs dissolverāmus
vōs dissolverātis
eī / eae / ea dissolverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissolverō
tū dissolveris
is / ea / id dissolverit
nōs dissolverimus
vōs dissolveritis
eī / eae / ea dissolverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissolvam
tū dissolvās
is / ea / id dissolvat
nōs dissolvāmus
vōs dissolvātis
eī / eae / ea dissolvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissolverem
tū dissolverēs
is / ea / id dissolveret
nōs dissolverēmus
vōs dissolverētis
eī / eae / ea dissolverent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissolverim
tū dissolverīs
is / ea / id dissolverit
nōs dissolverīmus
vōs dissolverītis
eī / eae / ea dissolverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissolvissem
tū dissolvissēs
is / ea / id dissolvisset
nōs dissolvissēmus
vōs dissolvissētis
eī / eae / ea dissolvissent
Imperātīvus praesēns
tū dissolve
vōs dissolvite
Imperātīvus futūrum
tū dissolvitō
is / ea / id dissolvitō
vōs dissolvitōte
eī / eae / ea dissolvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissolvere
Īnfīnītīvus perfectum
— dissolvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissolūtūrum esse
Participium praesēns
— dissolvēns
Participium futūrum
— dissolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissolvendī
Gerundium (datīvus)
— dissolvendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissolvendum
Gerundium (ablātīvus)
— dissolvendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissolūtum
Supīnum (ablātīvus)
— dissolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissolvor
tū dissolveris
is / ea / id dissolvitur
nōs dissolvimur
vōs dissolviminī
eī / eae / ea dissolvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissolvēbar
tū dissolvēbāris
is / ea / id dissolvēbātur
nōs dissolvēbāmur
vōs dissolvēbāminī
eī / eae / ea dissolvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissolvar
tū dissolvēris
is / ea / id dissolvētur
nōs dissolvēmur
vōs dissolvēminī
eī / eae / ea dissolventur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissolvar
tū dissolvāris
is / ea / id dissolvātur
nōs dissolvāmur
vōs dissolvāminī
eī / eae / ea dissolvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissolverer
tū dissolverēris
is / ea / id dissolverētur
nōs dissolverēmur
vōs dissolverēminī
eī / eae / ea dissolverentur
Imperātīvus praesēns
tū dissolvere
vōs dissolviminī
Imperātīvus futūrum
tū dissolvitor
is / ea / id dissolvitor
eī / eae / ea dissolvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissolvī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissolūtum īrī
Participium perfectum
— dissolūtus
Participium futūrum
— dissolvendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary