HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissentio — definition

Conjugation of dissentio

Regular CEFR B2
[dɪsˈsɛn.ti.oː]

to dissent, disagree or differ Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissentiō
tū dissentīs
is / ea / id dissentit
nōs dissentīmus
vōs dissentītis
eī / eae / ea dissentiunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissentiēbam
tū dissentiēbās
is / ea / id dissentiēbat
nōs dissentiēbāmus
vōs dissentiēbātis
eī / eae / ea dissentiēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissentiam
tū dissentiēs
is / ea / id dissentiet
nōs dissentiēmus
vōs dissentiētis
eī / eae / ea dissentient
Indicātīvus perfectum
ego dissēnsī
tū dissēnsistī
is / ea / id dissēnsit
nōs dissēnsimus
vōs dissēnsistis
eī / eae / ea dissēnsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissēnseram
tū dissēnserās
is / ea / id dissēnserat
nōs dissēnserāmus
vōs dissēnserātis
eī / eae / ea dissēnserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissēnserō
tū dissēnseris
is / ea / id dissēnserit
nōs dissēnserimus
vōs dissēnseritis
eī / eae / ea dissēnserint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissentiam
tū dissentiās
is / ea / id dissentiat
nōs dissentiāmus
vōs dissentiātis
eī / eae / ea dissentiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissentīrem
tū dissentīrēs
is / ea / id dissentīret
nōs dissentīrēmus
vōs dissentīrētis
eī / eae / ea dissentīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissēnserim
tū dissēnserīs
is / ea / id dissēnserit
nōs dissēnserīmus
vōs dissēnserītis
eī / eae / ea dissēnserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissēnsissem
tū dissēnsissēs
is / ea / id dissēnsisset
nōs dissēnsissēmus
vōs dissēnsissētis
eī / eae / ea dissēnsissent
Imperātīvus praesēns
tū dissentī
vōs dissentīte
Imperātīvus futūrum
tū dissentītō
is / ea / id dissentītō
vōs dissentītōte
eī / eae / ea dissentiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissentīre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissēnsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissēnsūrum esse
Participium praesēns
— dissentiēns
Participium futūrum
— dissēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissentiendī
Gerundium (datīvus)
— dissentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissentiendum
Gerundium (ablātīvus)
— dissentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissēnsum
Supīnum (ablātīvus)
— dissēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissentior
tū dissentīris
is / ea / id dissentītur
nōs dissentīmur
vōs dissentīminī
eī / eae / ea dissentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissentiēbar
tū dissentiēbāris
is / ea / id dissentiēbātur
nōs dissentiēbāmur
vōs dissentiēbāminī
eī / eae / ea dissentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissentiar
tū dissentiēris
is / ea / id dissentiētur
nōs dissentiēmur
vōs dissentiēminī
eī / eae / ea dissentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissentiar
tū dissentiāris
is / ea / id dissentiātur
nōs dissentiāmur
vōs dissentiāminī
eī / eae / ea dissentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissentīrer
tū dissentīrēris
is / ea / id dissentīrētur
nōs dissentīrēmur
vōs dissentīrēminī
eī / eae / ea dissentīrentur
Imperātīvus praesēns
tū dissentīre
vōs dissentīminī
Imperātīvus futūrum
tū dissentītor
is / ea / id dissentītor
eī / eae / ea dissentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissēnsum īrī
Participium perfectum
— dissēnsus
Participium futūrum
— dissentiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary