HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dispicio — definition

Conjugation of dispicio

Regular CEFR B2
[dɪsˈpɪ.ki.oː]

to look through or about Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dispiciō
tū dispicis
is / ea / id dispicit
nōs dispicimus
vōs dispicitis
eī / eae / ea dispiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego dispiciēbam
tū dispiciēbās
is / ea / id dispiciēbat
nōs dispiciēbāmus
vōs dispiciēbātis
eī / eae / ea dispiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego dispiciam
tū dispiciēs
is / ea / id dispiciet
nōs dispiciēmus
vōs dispiciētis
eī / eae / ea dispicient
Indicātīvus perfectum
ego dispexī
tū dispexistī
is / ea / id dispexit
nōs dispeximus
vōs dispexistis
eī / eae / ea dispexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dispexeram
tū dispexerās
is / ea / id dispexerat
nōs dispexerāmus
vōs dispexerātis
eī / eae / ea dispexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dispexerō
tū dispexeris
is / ea / id dispexerit
nōs dispexerimus
vōs dispexeritis
eī / eae / ea dispexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dispiciam
tū dispiciās
is / ea / id dispiciat
nōs dispiciāmus
vōs dispiciātis
eī / eae / ea dispiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispicerem
tū dispicerēs
is / ea / id dispiceret
nōs dispicerēmus
vōs dispicerētis
eī / eae / ea dispicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dispexerim
tū dispexerīs
is / ea / id dispexerit
nōs dispexerīmus
vōs dispexerītis
eī / eae / ea dispexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dispexissem
tū dispexissēs
is / ea / id dispexisset
nōs dispexissēmus
vōs dispexissētis
eī / eae / ea dispexissent
Imperātīvus praesēns
tū dispice
vōs dispicite
Imperātīvus futūrum
tū dispicitō
is / ea / id dispicitō
vōs dispicitōte
eī / eae / ea dispiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dispicere
Īnfīnītīvus perfectum
— dispexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dispectūrum esse
Participium praesēns
— dispiciēns
Participium futūrum
— dispectūrus
Gerundium (genitīvus)
— dispiciendī
Gerundium (datīvus)
— dispiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dispiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— dispiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dispectum
Supīnum (ablātīvus)
— dispectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dispicior
tū dispiceris
is / ea / id dispicitur
nōs dispicimur
vōs dispiciminī
eī / eae / ea dispiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dispiciēbar
tū dispiciēbāris
is / ea / id dispiciēbātur
nōs dispiciēbāmur
vōs dispiciēbāminī
eī / eae / ea dispiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dispiciar
tū dispiciēris
is / ea / id dispiciētur
nōs dispiciēmur
vōs dispiciēminī
eī / eae / ea dispicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dispiciar
tū dispiciāris
is / ea / id dispiciātur
nōs dispiciāmur
vōs dispiciāminī
eī / eae / ea dispiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispicerer
tū dispicerēris
is / ea / id dispicerētur
nōs dispicerēmur
vōs dispicerēminī
eī / eae / ea dispicerentur
Imperātīvus praesēns
tū dispicere
vōs dispiciminī
Imperātīvus futūrum
tū dispicitor
is / ea / id dispicitor
eī / eae / ea dispiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dispicī
Īnfīnītīvus perfectum
— dispectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dispectum īrī
Participium perfectum
— dispectus
Participium futūrum
— dispiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary