HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disjicio — definición

Conjugation of disjicio

Regular CEFR B2
/[dɪsˈjɪ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disjiciō
disjicis
is / ea / id disjicit
nōs disjicimus
vōs disjicitis
eī / eae / ea disjiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego disjiciēbam
disjiciēbās
is / ea / id disjiciēbat
nōs disjiciēbāmus
vōs disjiciēbātis
eī / eae / ea disjiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego disjiciam
disjiciēs
is / ea / id disjiciet
nōs disjiciēmus
vōs disjiciētis
eī / eae / ea disjicient
Indicātīvus perfectum
ego disjiēcī
disjiēcistī
is / ea / id disjiēcit
nōs disjiēcimus
vōs disjiēcistis
eī / eae / ea disjiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disjiēceram
disjiēcerās
is / ea / id disjiēcerat
nōs disjiēcerāmus
vōs disjiēcerātis
eī / eae / ea disjiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disjiēcerō
disjiēceris
is / ea / id disjiēcerit
nōs disjiēcerimus
vōs disjiēceritis
eī / eae / ea disjiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego disjiciam
disjiciās
is / ea / id disjiciat
nōs disjiciāmus
vōs disjiciātis
eī / eae / ea disjiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjicerem
disjicerēs
is / ea / id disjiceret
nōs disjicerēmus
vōs disjicerētis
eī / eae / ea disjicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego disjiēcerim
disjiēcerīs
is / ea / id disjiēcerit
nōs disjiēcerīmus
vōs disjiēcerītis
eī / eae / ea disjiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disjiēcissem
disjiēcissēs
is / ea / id disjiēcisset
nōs disjiēcissēmus
vōs disjiēcissētis
eī / eae / ea disjiēcissent
Imperātīvus praesēns
disjice
vōs disjicite
Imperātīvus futūrum
disjicitō
is / ea / id disjicitō
vōs disjicitōte
eī / eae / ea disjiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
disjicere
Īnfīnītīvus perfectum
disjiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
disjiectūrum esse
Participium praesēns
disjiciēns
Participium futūrum
disjiectūrus
Gerundium (genitīvus)
disjiciendī
Gerundium (datīvus)
disjiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
disjiciendum
Gerundium (ablātīvus)
disjiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
disjiectum
Supīnum (ablātīvus)
disjiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disjicior
disjiceris
is / ea / id disjicitur
nōs disjicimur
vōs disjiciminī
eī / eae / ea disjiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego disjiciēbar
disjiciēbāris
is / ea / id disjiciēbātur
nōs disjiciēbāmur
vōs disjiciēbāminī
eī / eae / ea disjiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disjiciar
disjiciēris
is / ea / id disjiciētur
nōs disjiciēmur
vōs disjiciēminī
eī / eae / ea disjicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego disjiciar
disjiciāris
is / ea / id disjiciātur
nōs disjiciāmur
vōs disjiciāminī
eī / eae / ea disjiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjicerer
disjicerēris
is / ea / id disjicerētur
nōs disjicerēmur
vōs disjicerēminī
eī / eae / ea disjicerentur
Imperātīvus praesēns
disjicere
vōs disjiciminī
Imperātīvus futūrum
disjicitor
is / ea / id disjicitor
eī / eae / ea disjiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
disjicī
Īnfīnītīvus perfectum
disjiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disjiectum īrī
Participium perfectum
disjiectus
Participium futūrum
disjiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary