HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disgrego — definition

Conjugation of disgrego

Regular CEFR B2
[ˈdɪs.ɡrɛ.ɡoː]

to separate, divide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disgregō
tū disgregās
is / ea / id disgregat
nōs disgregāmus
vōs disgregātis
eī / eae / ea disgregant
Indicātīvus imperfectum
ego disgregābam
tū disgregābās
is / ea / id disgregābat
nōs disgregābāmus
vōs disgregābātis
eī / eae / ea disgregābant
Indicātīvus futūrum
ego disgregābō
tū disgregābis
is / ea / id disgregābit
nōs disgregābimus
vōs disgregābitis
eī / eae / ea disgregābunt
Indicātīvus perfectum
ego disgregāvī
tū disgregāvistī
is / ea / id disgregāvit
nōs disgregāvimus
vōs disgregāvistis
eī / eae / ea disgregāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disgregāveram
tū disgregāverās
is / ea / id disgregāverat
nōs disgregāverāmus
vōs disgregāverātis
eī / eae / ea disgregāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disgregāverō
tū disgregāveris
is / ea / id disgregāverit
nōs disgregāverimus
vōs disgregāveritis
eī / eae / ea disgregāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disgregem
tū disgregēs
is / ea / id disgreget
nōs disgregēmus
vōs disgregētis
eī / eae / ea disgregent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disgregārem
tū disgregārēs
is / ea / id disgregāret
nōs disgregārēmus
vōs disgregārētis
eī / eae / ea disgregārent
Coniūnctīvus perfectum
ego disgregāverim
tū disgregāverīs
is / ea / id disgregāverit
nōs disgregāverīmus
vōs disgregāverītis
eī / eae / ea disgregāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disgregāvissem
tū disgregāvissēs
is / ea / id disgregāvisset
nōs disgregāvissēmus
vōs disgregāvissētis
eī / eae / ea disgregāvissent
Imperātīvus praesēns
tū disgregā
vōs disgregāte
Imperātīvus futūrum
tū disgregātō
is / ea / id disgregātō
vōs disgregātōte
eī / eae / ea disgregantō
Īnfīnītīvus praesēns
— disgregāre
Īnfīnītīvus perfectum
— disgregāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disgregātūrum esse
Participium praesēns
— disgregāns
Participium futūrum
— disgregātūrus
Gerundium (genitīvus)
— disgregandī
Gerundium (datīvus)
— disgregandō
Gerundium (accūsātīvus)
— disgregandum
Gerundium (ablātīvus)
— disgregandō
Supīnum (accūsātīvus)
— disgregātum
Supīnum (ablātīvus)
— disgregātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disgregor
tū disgregāris
is / ea / id disgregātur
nōs disgregāmur
vōs disgregāminī
eī / eae / ea disgregantur
Indicātīvus imperfectum
ego disgregābar
tū disgregābāris
is / ea / id disgregābātur
nōs disgregābāmur
vōs disgregābāminī
eī / eae / ea disgregābantur
Indicātīvus futūrum
ego disgregābor
tū disgregāberis
is / ea / id disgregābitur
nōs disgregābimur
vōs disgregābiminī
eī / eae / ea disgregābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disgreger
tū disgregēris
is / ea / id disgregētur
nōs disgregēmur
vōs disgregēminī
eī / eae / ea disgregentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disgregārer
tū disgregārēris
is / ea / id disgregārētur
nōs disgregārēmur
vōs disgregārēminī
eī / eae / ea disgregārentur
Imperātīvus praesēns
tū disgregāre
vōs disgregāminī
Imperātīvus futūrum
tū disgregātor
is / ea / id disgregātor
eī / eae / ea disgregantor
Īnfīnītīvus praesēns
— disgregārī
Īnfīnītīvus perfectum
— disgregātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disgregātum īrī
Participium perfectum
— disgregātus
Participium futūrum
— disgregandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary