Conjugation of disconvenio
to be inconsistent, different Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disconveniō |
| tū | disconvenīs |
| is / ea / id | disconvenit |
| nōs | disconvenīmus |
| vōs | disconvenītis |
| eī / eae / ea | disconveniunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disconveniēbam |
| tū | disconveniēbās |
| is / ea / id | disconveniēbat |
| nōs | disconveniēbāmus |
| vōs | disconveniēbātis |
| eī / eae / ea | disconveniēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | disconveniam |
| tū | disconveniēs |
| is / ea / id | disconveniet |
| nōs | disconveniēmus |
| vōs | disconveniētis |
| eī / eae / ea | disconvenient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disconveniam |
| tū | disconveniās |
| is / ea / id | disconveniat |
| nōs | disconveniāmus |
| vōs | disconveniātis |
| eī / eae / ea | disconveniant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disconvenīrem |
| tū | disconvenīrēs |
| is / ea / id | disconvenīret |
| nōs | disconvenīrēmus |
| vōs | disconvenīrētis |
| eī / eae / ea | disconvenīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | disconvenī |
| vōs | disconvenīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | disconvenītō |
| is / ea / id | disconvenītō |
| vōs | disconvenītōte |
| eī / eae / ea | disconveniuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disconvenīre |
Participium praesēns
| — | disconveniēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | disconveniendī |
Gerundium (datīvus)
| — | disconveniendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | disconveniendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | disconveniendō |