HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discludo — definition

Conjugation of discludo

Regular CEFR B2
[dɪsˈkɫuː.doː]

to divide, separate, keep apart Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disclūdō
tū disclūdis
is / ea / id disclūdit
nōs disclūdimus
vōs disclūditis
eī / eae / ea disclūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego disclūdēbam
tū disclūdēbās
is / ea / id disclūdēbat
nōs disclūdēbāmus
vōs disclūdēbātis
eī / eae / ea disclūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego disclūdam
tū disclūdēs
is / ea / id disclūdet
nōs disclūdēmus
vōs disclūdētis
eī / eae / ea disclūdent
Indicātīvus perfectum
ego disclūsī
tū disclūsistī
is / ea / id disclūsit
nōs disclūsimus
vōs disclūsistis
eī / eae / ea disclūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disclūseram
tū disclūserās
is / ea / id disclūserat
nōs disclūserāmus
vōs disclūserātis
eī / eae / ea disclūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disclūserō
tū disclūseris
is / ea / id disclūserit
nōs disclūserimus
vōs disclūseritis
eī / eae / ea disclūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego disclūdam
tū disclūdās
is / ea / id disclūdat
nōs disclūdāmus
vōs disclūdātis
eī / eae / ea disclūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disclūderem
tū disclūderēs
is / ea / id disclūderet
nōs disclūderēmus
vōs disclūderētis
eī / eae / ea disclūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego disclūserim
tū disclūserīs
is / ea / id disclūserit
nōs disclūserīmus
vōs disclūserītis
eī / eae / ea disclūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disclūsissem
tū disclūsissēs
is / ea / id disclūsisset
nōs disclūsissēmus
vōs disclūsissētis
eī / eae / ea disclūsissent
Imperātīvus praesēns
tū disclūde
vōs disclūdite
Imperātīvus futūrum
tū disclūditō
is / ea / id disclūditō
vōs disclūditōte
eī / eae / ea disclūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— disclūdere
Īnfīnītīvus perfectum
— disclūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disclūsūrum esse
Participium praesēns
— disclūdēns
Participium futūrum
— disclūsūrus
Gerundium (genitīvus)
— disclūdendī
Gerundium (datīvus)
— disclūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— disclūdendum
Gerundium (ablātīvus)
— disclūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— disclūsum
Supīnum (ablātīvus)
— disclūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disclūdor
tū disclūderis
is / ea / id disclūditur
nōs disclūdimur
vōs disclūdiminī
eī / eae / ea disclūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego disclūdēbar
tū disclūdēbāris
is / ea / id disclūdēbātur
nōs disclūdēbāmur
vōs disclūdēbāminī
eī / eae / ea disclūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disclūdar
tū disclūdēris
is / ea / id disclūdētur
nōs disclūdēmur
vōs disclūdēminī
eī / eae / ea disclūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego disclūdar
tū disclūdāris
is / ea / id disclūdātur
nōs disclūdāmur
vōs disclūdāminī
eī / eae / ea disclūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disclūderer
tū disclūderēris
is / ea / id disclūderētur
nōs disclūderēmur
vōs disclūderēminī
eī / eae / ea disclūderentur
Imperātīvus praesēns
tū disclūdere
vōs disclūdiminī
Imperātīvus futūrum
tū disclūditor
is / ea / id disclūditor
eī / eae / ea disclūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— disclūdī
Īnfīnītīvus perfectum
— disclūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disclūsum īrī
Participium perfectum
— disclūsus
Participium futūrum
— disclūdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary