HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discingo — definition

Conjugation of discingo

Regular CEFR B2
[dɪsˈkɪŋ.ɡoː]

to unfasten or remove (a belt) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discingō
tū discingis
is / ea / id discingit
nōs discingimus
vōs discingitis
eī / eae / ea discingunt
Indicātīvus imperfectum
ego discingēbam
tū discingēbās
is / ea / id discingēbat
nōs discingēbāmus
vōs discingēbātis
eī / eae / ea discingēbant
Indicātīvus futūrum
ego discingam
tū discingēs
is / ea / id discinget
nōs discingēmus
vōs discingētis
eī / eae / ea discingent
Indicātīvus perfectum
ego discinxī
tū discinxistī
is / ea / id discinxit
nōs discinximus
vōs discinxistis
eī / eae / ea discinxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discinxeram
tū discinxerās
is / ea / id discinxerat
nōs discinxerāmus
vōs discinxerātis
eī / eae / ea discinxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discinxerō
tū discinxeris
is / ea / id discinxerit
nōs discinxerimus
vōs discinxeritis
eī / eae / ea discinxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego discingam
tū discingās
is / ea / id discingat
nōs discingāmus
vōs discingātis
eī / eae / ea discingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discingerem
tū discingerēs
is / ea / id discingeret
nōs discingerēmus
vōs discingerētis
eī / eae / ea discingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego discinxerim
tū discinxerīs
is / ea / id discinxerit
nōs discinxerīmus
vōs discinxerītis
eī / eae / ea discinxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discinxissem
tū discinxissēs
is / ea / id discinxisset
nōs discinxissēmus
vōs discinxissētis
eī / eae / ea discinxissent
Imperātīvus praesēns
tū discinge
vōs discingite
Imperātīvus futūrum
tū discingitō
is / ea / id discingitō
vōs discingitōte
eī / eae / ea discinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— discingere
Īnfīnītīvus perfectum
— discinxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— discinctūrum esse
Participium praesēns
— discingēns
Participium futūrum
— discinctūrus
Gerundium (genitīvus)
— discingendī
Gerundium (datīvus)
— discingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— discingendum
Gerundium (ablātīvus)
— discingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— discinctum
Supīnum (ablātīvus)
— discinctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discingor
tū discingeris
is / ea / id discingitur
nōs discingimur
vōs discingiminī
eī / eae / ea discinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego discingēbar
tū discingēbāris
is / ea / id discingēbātur
nōs discingēbāmur
vōs discingēbāminī
eī / eae / ea discingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discingar
tū discingēris
is / ea / id discingētur
nōs discingēmur
vōs discingēminī
eī / eae / ea discingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discingar
tū discingāris
is / ea / id discingātur
nōs discingāmur
vōs discingāminī
eī / eae / ea discingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discingerer
tū discingerēris
is / ea / id discingerētur
nōs discingerēmur
vōs discingerēminī
eī / eae / ea discingerentur
Imperātīvus praesēns
tū discingere
vōs discingiminī
Imperātīvus futūrum
tū discingitor
is / ea / id discingitor
eī / eae / ea discinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— discingī
Īnfīnītīvus perfectum
— discinctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— discinctum īrī
Participium perfectum
— discinctus
Participium futūrum
— discingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary