HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discingo — definición

Conjugation of discingo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈkɪŋ.ɡoː]/

to unfasten or remove (a belt) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discingō
discingis
is / ea / id discingit
nōs discingimus
vōs discingitis
eī / eae / ea discingunt
Indicātīvus imperfectum
ego discingēbam
discingēbās
is / ea / id discingēbat
nōs discingēbāmus
vōs discingēbātis
eī / eae / ea discingēbant
Indicātīvus futūrum
ego discingam
discingēs
is / ea / id discinget
nōs discingēmus
vōs discingētis
eī / eae / ea discingent
Indicātīvus perfectum
ego discinxī
discinxistī
is / ea / id discinxit
nōs discinximus
vōs discinxistis
eī / eae / ea discinxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discinxeram
discinxerās
is / ea / id discinxerat
nōs discinxerāmus
vōs discinxerātis
eī / eae / ea discinxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discinxerō
discinxeris
is / ea / id discinxerit
nōs discinxerimus
vōs discinxeritis
eī / eae / ea discinxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego discingam
discingās
is / ea / id discingat
nōs discingāmus
vōs discingātis
eī / eae / ea discingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discingerem
discingerēs
is / ea / id discingeret
nōs discingerēmus
vōs discingerētis
eī / eae / ea discingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego discinxerim
discinxerīs
is / ea / id discinxerit
nōs discinxerīmus
vōs discinxerītis
eī / eae / ea discinxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discinxissem
discinxissēs
is / ea / id discinxisset
nōs discinxissēmus
vōs discinxissētis
eī / eae / ea discinxissent
Imperātīvus praesēns
discinge
vōs discingite
Imperātīvus futūrum
discingitō
is / ea / id discingitō
vōs discingitōte
eī / eae / ea discinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
discingere
Īnfīnītīvus perfectum
discinxisse
Īnfīnītīvus futūrum
discinctūrum esse
Participium praesēns
discingēns
Participium futūrum
discinctūrus
Gerundium (genitīvus)
discingendī
Gerundium (datīvus)
discingendō
Gerundium (accūsātīvus)
discingendum
Gerundium (ablātīvus)
discingendō
Supīnum (accūsātīvus)
discinctum
Supīnum (ablātīvus)
discinctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discingor
discingeris
is / ea / id discingitur
nōs discingimur
vōs discingiminī
eī / eae / ea discinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego discingēbar
discingēbāris
is / ea / id discingēbātur
nōs discingēbāmur
vōs discingēbāminī
eī / eae / ea discingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discingar
discingēris
is / ea / id discingētur
nōs discingēmur
vōs discingēminī
eī / eae / ea discingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discingar
discingāris
is / ea / id discingātur
nōs discingāmur
vōs discingāminī
eī / eae / ea discingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discingerer
discingerēris
is / ea / id discingerētur
nōs discingerēmur
vōs discingerēminī
eī / eae / ea discingerentur
Imperātīvus praesēns
discingere
vōs discingiminī
Imperātīvus futūrum
discingitor
is / ea / id discingitor
eī / eae / ea discinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
discingī
Īnfīnītīvus perfectum
discinctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
discinctum īrī
Participium perfectum
discinctus
Participium futūrum
discingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary