HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discindo — definition

Conjugation of discindo

Regular CEFR B2
[dɪsˈkɪn.doː]

to cut, tear or divide in two Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discindō
tū discindis
is / ea / id discindit
nōs discindimus
vōs discinditis
eī / eae / ea discindunt
Indicātīvus imperfectum
ego discindēbam
tū discindēbās
is / ea / id discindēbat
nōs discindēbāmus
vōs discindēbātis
eī / eae / ea discindēbant
Indicātīvus futūrum
ego discindam
tū discindēs
is / ea / id discindet
nōs discindēmus
vōs discindētis
eī / eae / ea discindent
Indicātīvus perfectum
ego discidī
tū discidistī
is / ea / id discidit
nōs discidimus
vōs discidistis
eī / eae / ea discidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discideram
tū disciderās
is / ea / id disciderat
nōs disciderāmus
vōs disciderātis
eī / eae / ea disciderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disciderō
tū discideris
is / ea / id disciderit
nōs disciderimus
vōs discideritis
eī / eae / ea disciderint
Coniūnctīvus praesēns
ego discindam
tū discindās
is / ea / id discindat
nōs discindāmus
vōs discindātis
eī / eae / ea discindant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discinderem
tū discinderēs
is / ea / id discinderet
nōs discinderēmus
vōs discinderētis
eī / eae / ea discinderent
Coniūnctīvus perfectum
ego disciderim
tū disciderīs
is / ea / id disciderit
nōs disciderīmus
vōs disciderītis
eī / eae / ea disciderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discidissem
tū discidissēs
is / ea / id discidisset
nōs discidissēmus
vōs discidissētis
eī / eae / ea discidissent
Imperātīvus praesēns
tū discinde
vōs discindite
Imperātīvus futūrum
tū discinditō
is / ea / id discinditō
vōs discinditōte
eī / eae / ea discinduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— discindere
Īnfīnītīvus perfectum
— discidisse
Īnfīnītīvus futūrum
— discissūrum esse
Participium praesēns
— discindēns
Participium futūrum
— discissūrus
Gerundium (genitīvus)
— discindendī
Gerundium (datīvus)
— discindendō
Gerundium (accūsātīvus)
— discindendum
Gerundium (ablātīvus)
— discindendō
Supīnum (accūsātīvus)
— discissum
Supīnum (ablātīvus)
— discissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discindor
tū discinderis
is / ea / id discinditur
nōs discindimur
vōs discindiminī
eī / eae / ea discinduntur
Indicātīvus imperfectum
ego discindēbar
tū discindēbāris
is / ea / id discindēbātur
nōs discindēbāmur
vōs discindēbāminī
eī / eae / ea discindēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discindar
tū discindēris
is / ea / id discindētur
nōs discindēmur
vōs discindēminī
eī / eae / ea discindentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discindar
tū discindāris
is / ea / id discindātur
nōs discindāmur
vōs discindāminī
eī / eae / ea discindantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discinderer
tū discinderēris
is / ea / id discinderētur
nōs discinderēmur
vōs discinderēminī
eī / eae / ea discinderentur
Imperātīvus praesēns
tū discindere
vōs discindiminī
Imperātīvus futūrum
tū discinditor
is / ea / id discinditor
eī / eae / ea discinduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— discindī
Īnfīnītīvus perfectum
— discissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— discissum īrī
Participium perfectum
— discissus
Participium futūrum
— discindendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary