Conjugation of discerno
/[dɪsˈkɛr.noː]/to separate, set apart, divide, part Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discernō |
| tū | discernis |
| is / ea / id | discernit |
| nōs | discernimus |
| vōs | discernitis |
| eī / eae / ea | discernunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discernēbam |
| tū | discernēbās |
| is / ea / id | discernēbat |
| nōs | discernēbāmus |
| vōs | discernēbātis |
| eī / eae / ea | discernēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | discernam |
| tū | discernēs |
| is / ea / id | discernet |
| nōs | discernēmus |
| vōs | discernētis |
| eī / eae / ea | discernent |
Indicātīvus perfectum
| ego | discrēvī |
| tū | discrēvistī |
| is / ea / id | discrēvit |
| nōs | discrēvimus |
| vōs | discrēvistis |
| eī / eae / ea | discrēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | discrēveram |
| tū | discrēverās |
| is / ea / id | discrēverat |
| nōs | discrēverāmus |
| vōs | discrēverātis |
| eī / eae / ea | discrēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | discrēverō |
| tū | discrēveris |
| is / ea / id | discrēverit |
| nōs | discrēverimus |
| vōs | discrēveritis |
| eī / eae / ea | discrēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discernam |
| tū | discernās |
| is / ea / id | discernat |
| nōs | discernāmus |
| vōs | discernātis |
| eī / eae / ea | discernant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discernerem |
| tū | discernerēs |
| is / ea / id | discerneret |
| nōs | discernerēmus |
| vōs | discernerētis |
| eī / eae / ea | discernerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | discrēverim |
| tū | discrēverīs |
| is / ea / id | discrēverit |
| nōs | discrēverīmus |
| vōs | discrēverītis |
| eī / eae / ea | discrēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | discrēvissem |
| tū | discrēvissēs |
| is / ea / id | discrēvisset |
| nōs | discrēvissēmus |
| vōs | discrēvissētis |
| eī / eae / ea | discrēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | discerne |
| vōs | discernite |
Imperātīvus futūrum
| tū | discernitō |
| is / ea / id | discernitō |
| vōs | discernitōte |
| eī / eae / ea | discernuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discernere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discrēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discrētūrum esse |
Participium praesēns
| — | discernēns |
Participium futūrum
| — | discrētūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | discernendī |
Gerundium (datīvus)
| — | discernendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | discernendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | discernendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | discrētum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | discrētū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discernor |
| tū | discerneris |
| is / ea / id | discernitur |
| nōs | discernimur |
| vōs | discerniminī |
| eī / eae / ea | discernuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discernēbar |
| tū | discernēbāris |
| is / ea / id | discernēbātur |
| nōs | discernēbāmur |
| vōs | discernēbāminī |
| eī / eae / ea | discernēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | discernar |
| tū | discernēris |
| is / ea / id | discernētur |
| nōs | discernēmur |
| vōs | discernēminī |
| eī / eae / ea | discernentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discernar |
| tū | discernāris |
| is / ea / id | discernātur |
| nōs | discernāmur |
| vōs | discernāminī |
| eī / eae / ea | discernantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discernerer |
| tū | discernerēris |
| is / ea / id | discernerētur |
| nōs | discernerēmur |
| vōs | discernerēminī |
| eī / eae / ea | discernerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | discernere |
| vōs | discerniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | discernitor |
| is / ea / id | discernitor |
| eī / eae / ea | discernuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discernī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discrētum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discrētum īrī |
Participium perfectum
| — | discrētus |
Participium futūrum
| — | discernendus |