HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discerno — definition

Conjugation of discerno

Regular CEFR B2
[dɪsˈkɛr.noː]

to separate, set apart, divide, part Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discernō
tū discernis
is / ea / id discernit
nōs discernimus
vōs discernitis
eī / eae / ea discernunt
Indicātīvus imperfectum
ego discernēbam
tū discernēbās
is / ea / id discernēbat
nōs discernēbāmus
vōs discernēbātis
eī / eae / ea discernēbant
Indicātīvus futūrum
ego discernam
tū discernēs
is / ea / id discernet
nōs discernēmus
vōs discernētis
eī / eae / ea discernent
Indicātīvus perfectum
ego discrēvī
tū discrēvistī
is / ea / id discrēvit
nōs discrēvimus
vōs discrēvistis
eī / eae / ea discrēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discrēveram
tū discrēverās
is / ea / id discrēverat
nōs discrēverāmus
vōs discrēverātis
eī / eae / ea discrēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discrēverō
tū discrēveris
is / ea / id discrēverit
nōs discrēverimus
vōs discrēveritis
eī / eae / ea discrēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego discernam
tū discernās
is / ea / id discernat
nōs discernāmus
vōs discernātis
eī / eae / ea discernant
Coniūnctīvus imperfectum
ego discernerem
tū discernerēs
is / ea / id discerneret
nōs discernerēmus
vōs discernerētis
eī / eae / ea discernerent
Coniūnctīvus perfectum
ego discrēverim
tū discrēverīs
is / ea / id discrēverit
nōs discrēverīmus
vōs discrēverītis
eī / eae / ea discrēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discrēvissem
tū discrēvissēs
is / ea / id discrēvisset
nōs discrēvissēmus
vōs discrēvissētis
eī / eae / ea discrēvissent
Imperātīvus praesēns
tū discerne
vōs discernite
Imperātīvus futūrum
tū discernitō
is / ea / id discernitō
vōs discernitōte
eī / eae / ea discernuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— discernere
Īnfīnītīvus perfectum
— discrēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— discrētūrum esse
Participium praesēns
— discernēns
Participium futūrum
— discrētūrus
Gerundium (genitīvus)
— discernendī
Gerundium (datīvus)
— discernendō
Gerundium (accūsātīvus)
— discernendum
Gerundium (ablātīvus)
— discernendō
Supīnum (accūsātīvus)
— discrētum
Supīnum (ablātīvus)
— discrētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discernor
tū discerneris
is / ea / id discernitur
nōs discernimur
vōs discerniminī
eī / eae / ea discernuntur
Indicātīvus imperfectum
ego discernēbar
tū discernēbāris
is / ea / id discernēbātur
nōs discernēbāmur
vōs discernēbāminī
eī / eae / ea discernēbantur
Indicātīvus futūrum
ego discernar
tū discernēris
is / ea / id discernētur
nōs discernēmur
vōs discernēminī
eī / eae / ea discernentur
Coniūnctīvus praesēns
ego discernar
tū discernāris
is / ea / id discernātur
nōs discernāmur
vōs discernāminī
eī / eae / ea discernantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discernerer
tū discernerēris
is / ea / id discernerētur
nōs discernerēmur
vōs discernerēminī
eī / eae / ea discernerentur
Imperātīvus praesēns
tū discernere
vōs discerniminī
Imperātīvus futūrum
tū discernitor
is / ea / id discernitor
eī / eae / ea discernuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— discernī
Īnfīnītīvus perfectum
— discrētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— discrētum īrī
Participium perfectum
— discrētus
Participium futūrum
— discernendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary