Conjugation of discarrico
to unload Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discarricō |
| tū | discarricās |
| is / ea / id | discarricat |
| nōs | discarricāmus |
| vōs | discarricātis |
| eī / eae / ea | discarricant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discarricābam |
| tū | discarricābās |
| is / ea / id | discarricābat |
| nōs | discarricābāmus |
| vōs | discarricābātis |
| eī / eae / ea | discarricābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | discarricābō |
| tū | discarricābis |
| is / ea / id | discarricābit |
| nōs | discarricābimus |
| vōs | discarricābitis |
| eī / eae / ea | discarricābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | discarricāvī |
| tū | discarricāvistī |
| is / ea / id | discarricāvit |
| nōs | discarricāvimus |
| vōs | discarricāvistis |
| eī / eae / ea | discarricāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | discarricāveram |
| tū | discarricāverās |
| is / ea / id | discarricāverat |
| nōs | discarricāverāmus |
| vōs | discarricāverātis |
| eī / eae / ea | discarricāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | discarricāverō |
| tū | discarricāveris |
| is / ea / id | discarricāverit |
| nōs | discarricāverimus |
| vōs | discarricāveritis |
| eī / eae / ea | discarricāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discarricem |
| tū | discarricēs |
| is / ea / id | discarricet |
| nōs | discarricēmus |
| vōs | discarricētis |
| eī / eae / ea | discarricent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discarricārem |
| tū | discarricārēs |
| is / ea / id | discarricāret |
| nōs | discarricārēmus |
| vōs | discarricārētis |
| eī / eae / ea | discarricārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | discarricāverim |
| tū | discarricāverīs |
| is / ea / id | discarricāverit |
| nōs | discarricāverīmus |
| vōs | discarricāverītis |
| eī / eae / ea | discarricāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | discarricāvissem |
| tū | discarricāvissēs |
| is / ea / id | discarricāvisset |
| nōs | discarricāvissēmus |
| vōs | discarricāvissētis |
| eī / eae / ea | discarricāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | discarricā |
| vōs | discarricāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | discarricātō |
| is / ea / id | discarricātō |
| vōs | discarricātōte |
| eī / eae / ea | discarricantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discarricāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discarricāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discarricātūrum esse |
Participium praesēns
| — | discarricāns |
Participium futūrum
| — | discarricātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | discarricandī |
Gerundium (datīvus)
| — | discarricandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | discarricandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | discarricandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | discarricātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | discarricātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discarricor |
| tū | discarricāris |
| is / ea / id | discarricātur |
| nōs | discarricāmur |
| vōs | discarricāminī |
| eī / eae / ea | discarricantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discarricābar |
| tū | discarricābāris |
| is / ea / id | discarricābātur |
| nōs | discarricābāmur |
| vōs | discarricābāminī |
| eī / eae / ea | discarricābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | discarricābor |
| tū | discarricāberis |
| is / ea / id | discarricābitur |
| nōs | discarricābimur |
| vōs | discarricābiminī |
| eī / eae / ea | discarricābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discarricer |
| tū | discarricēris |
| is / ea / id | discarricētur |
| nōs | discarricēmur |
| vōs | discarricēminī |
| eī / eae / ea | discarricentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discarricārer |
| tū | discarricārēris |
| is / ea / id | discarricārētur |
| nōs | discarricārēmur |
| vōs | discarricārēminī |
| eī / eae / ea | discarricārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | discarricāre |
| vōs | discarricāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | discarricātor |
| is / ea / id | discarricātor |
| eī / eae / ea | discarricantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discarricārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discarricātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discarricātum īrī |
Participium perfectum
| — | discarricātus |
Participium futūrum
| — | discarricandus |