HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← diffugio — definition

Conjugation of diffugio

Regular CEFR B2
[dɪfˈfʊ.ɡi.oː]

to scatter, disperse or dispel Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego diffugiō
tū diffugis
is / ea / id diffugit
nōs diffugimus
vōs diffugitis
eī / eae / ea diffugiunt
Indicātīvus imperfectum
ego diffugiēbam
tū diffugiēbās
is / ea / id diffugiēbat
nōs diffugiēbāmus
vōs diffugiēbātis
eī / eae / ea diffugiēbant
Indicātīvus futūrum
ego diffugiam
tū diffugiēs
is / ea / id diffugiet
nōs diffugiēmus
vōs diffugiētis
eī / eae / ea diffugient
Indicātīvus perfectum
ego diffūgī
tū diffūgistī
is / ea / id diffūgit
nōs diffūgimus
vōs diffūgistis
eī / eae / ea diffūgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego diffūgeram
tū diffūgerās
is / ea / id diffūgerat
nōs diffūgerāmus
vōs diffūgerātis
eī / eae / ea diffūgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego diffūgerō
tū diffūgeris
is / ea / id diffūgerit
nōs diffūgerimus
vōs diffūgeritis
eī / eae / ea diffūgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego diffugiam
tū diffugiās
is / ea / id diffugiat
nōs diffugiāmus
vōs diffugiātis
eī / eae / ea diffugiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego diffugerem
tū diffugerēs
is / ea / id diffugeret
nōs diffugerēmus
vōs diffugerētis
eī / eae / ea diffugerent
Coniūnctīvus perfectum
ego diffūgerim
tū diffūgerīs
is / ea / id diffūgerit
nōs diffūgerīmus
vōs diffūgerītis
eī / eae / ea diffūgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego diffūgissem
tū diffūgissēs
is / ea / id diffūgisset
nōs diffūgissēmus
vōs diffūgissētis
eī / eae / ea diffūgissent
Imperātīvus praesēns
tū diffuge
vōs diffugite
Imperātīvus futūrum
tū diffugitō
is / ea / id diffugitō
vōs diffugitōte
eī / eae / ea diffugiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— diffugere
Īnfīnītīvus perfectum
— diffūgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— diffūgitūrum esse
Participium praesēns
— diffugiēns
Participium futūrum
— diffūgitūrus
Gerundium (genitīvus)
— diffugiendī
Gerundium (datīvus)
— diffugiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— diffugiendum
Gerundium (ablātīvus)
— diffugiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— diffūgitum
Supīnum (ablātīvus)
— diffūgitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id diffugitur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id diffugiēbātur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id diffugiētur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id diffugiātur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id diffugerētur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id diffugitor
Īnfīnītīvus praesēns
— diffugī
Īnfīnītīvus perfectum
— diffūgitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— diffūgitum īrī
Participium perfectum
— diffūgitum
Participium futūrum
— diffugiendum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id diffūgitum est
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id diffūgitum erat
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id diffūgitum erit
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id diffūgitum sit
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id diffūgitum esset

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary