HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← diffringo — definition

Conjugation of diffringo

Regular CEFR B2
[dɪfˈfrɪŋ.ɡoː]

to shatter (break into pieces) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego diffringō
tū diffringis
is / ea / id diffringit
nōs diffringimus
vōs diffringitis
eī / eae / ea diffringunt
Indicātīvus imperfectum
ego diffringēbam
tū diffringēbās
is / ea / id diffringēbat
nōs diffringēbāmus
vōs diffringēbātis
eī / eae / ea diffringēbant
Indicātīvus futūrum
ego diffringam
tū diffringēs
is / ea / id diffringet
nōs diffringēmus
vōs diffringētis
eī / eae / ea diffringent
Indicātīvus perfectum
ego diffrēgī
tū diffrēgistī
is / ea / id diffrēgit
nōs diffrēgimus
vōs diffrēgistis
eī / eae / ea diffrēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego diffrēgeram
tū diffrēgerās
is / ea / id diffrēgerat
nōs diffrēgerāmus
vōs diffrēgerātis
eī / eae / ea diffrēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego diffrēgerō
tū diffrēgeris
is / ea / id diffrēgerit
nōs diffrēgerimus
vōs diffrēgeritis
eī / eae / ea diffrēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego diffringam
tū diffringās
is / ea / id diffringat
nōs diffringāmus
vōs diffringātis
eī / eae / ea diffringant
Coniūnctīvus imperfectum
ego diffringerem
tū diffringerēs
is / ea / id diffringeret
nōs diffringerēmus
vōs diffringerētis
eī / eae / ea diffringerent
Coniūnctīvus perfectum
ego diffrēgerim
tū diffrēgerīs
is / ea / id diffrēgerit
nōs diffrēgerīmus
vōs diffrēgerītis
eī / eae / ea diffrēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego diffrēgissem
tū diffrēgissēs
is / ea / id diffrēgisset
nōs diffrēgissēmus
vōs diffrēgissētis
eī / eae / ea diffrēgissent
Imperātīvus praesēns
tū diffringe
vōs diffringite
Imperātīvus futūrum
tū diffringitō
is / ea / id diffringitō
vōs diffringitōte
eī / eae / ea diffringuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— diffringere
Īnfīnītīvus perfectum
— diffrēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— diffrāctūrum esse
Participium praesēns
— diffringēns
Participium futūrum
— diffrāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— diffringendī
Gerundium (datīvus)
— diffringendō
Gerundium (accūsātīvus)
— diffringendum
Gerundium (ablātīvus)
— diffringendō
Supīnum (accūsātīvus)
— diffrāctum
Supīnum (ablātīvus)
— diffrāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego diffringor
tū diffringeris
is / ea / id diffringitur
nōs diffringimur
vōs diffringiminī
eī / eae / ea diffringuntur
Indicātīvus imperfectum
ego diffringēbar
tū diffringēbāris
is / ea / id diffringēbātur
nōs diffringēbāmur
vōs diffringēbāminī
eī / eae / ea diffringēbantur
Indicātīvus futūrum
ego diffringar
tū diffringēris
is / ea / id diffringētur
nōs diffringēmur
vōs diffringēminī
eī / eae / ea diffringentur
Coniūnctīvus praesēns
ego diffringar
tū diffringāris
is / ea / id diffringātur
nōs diffringāmur
vōs diffringāminī
eī / eae / ea diffringantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego diffringerer
tū diffringerēris
is / ea / id diffringerētur
nōs diffringerēmur
vōs diffringerēminī
eī / eae / ea diffringerentur
Imperātīvus praesēns
tū diffringere
vōs diffringiminī
Imperātīvus futūrum
tū diffringitor
is / ea / id diffringitor
eī / eae / ea diffringuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— diffringī
Īnfīnītīvus perfectum
— diffrāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— diffrāctum īrī
Participium perfectum
— diffrāctus
Participium futūrum
— diffringendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary