HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← diffiteor — definition

Conjugation of diffiteor

Regular CEFR B2
[dɪfˈfɪ.te.ɔr]

to deny, disavow, disown Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego diffiteor
tū diffitēris
is / ea / id diffitētur
nōs diffitēmur
vōs diffitēminī
eī / eae / ea diffitentur
Indicātīvus imperfectum
ego diffitēbar
tū diffitēbāris
is / ea / id diffitēbātur
nōs diffitēbāmur
vōs diffitēbāminī
eī / eae / ea diffitēbantur
Indicātīvus futūrum
ego diffitēbor
tū diffitēberis
is / ea / id diffitēbitur
nōs diffitēbimur
vōs diffitēbiminī
eī / eae / ea diffitēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego diffitear
tū diffiteāris
is / ea / id diffiteātur
nōs diffiteāmur
vōs diffiteāminī
eī / eae / ea diffiteantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego diffitērer
tū diffitērēris
is / ea / id diffitērētur
nōs diffitērēmur
vōs diffitērēminī
eī / eae / ea diffitērentur
Imperātīvus praesēns
tū diffitēre
vōs diffitēminī
Imperātīvus futūrum
tū diffitētor
is / ea / id diffitētor
eī / eae / ea diffitentor
Īnfīnītīvus praesēns
— diffitērī
Participium praesēns
— diffitēns
Gerundium (genitīvus)
— diffitendī
Gerundium (datīvus)
— diffitendō
Gerundium (accūsātīvus)
— diffitendum
Gerundium (ablātīvus)
— diffitendō

Vox passīva

Participium futūrum
— diffitendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary