HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← diffiteor — definición

Conjugation of diffiteor

Regular CEFR B2
/[dɪfˈfɪ.te.ɔr]/

to deny, disavow, disown Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego diffiteor
diffitēris
is / ea / id diffitētur
nōs diffitēmur
vōs diffitēminī
eī / eae / ea diffitentur
Indicātīvus imperfectum
ego diffitēbar
diffitēbāris
is / ea / id diffitēbātur
nōs diffitēbāmur
vōs diffitēbāminī
eī / eae / ea diffitēbantur
Indicātīvus futūrum
ego diffitēbor
diffitēberis
is / ea / id diffitēbitur
nōs diffitēbimur
vōs diffitēbiminī
eī / eae / ea diffitēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego diffitear
diffiteāris
is / ea / id diffiteātur
nōs diffiteāmur
vōs diffiteāminī
eī / eae / ea diffiteantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego diffitērer
diffitērēris
is / ea / id diffitērētur
nōs diffitērēmur
vōs diffitērēminī
eī / eae / ea diffitērentur
Imperātīvus praesēns
diffitēre
vōs diffitēminī
Imperātīvus futūrum
diffitētor
is / ea / id diffitētor
eī / eae / ea diffitentor
Īnfīnītīvus praesēns
diffitērī
Participium praesēns
diffitēns
Gerundium (genitīvus)
diffitendī
Gerundium (datīvus)
diffitendō
Gerundium (accūsātīvus)
diffitendum
Gerundium (ablātīvus)
diffitendō

Vox passīva

Participium futūrum
diffitendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary