Conjugation of diffido
/[dɪfˈfiː.doː]/to distrust, be diffident, be distrustful (coupled with dative of the thing or person subjected) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | diffīdō |
| tū | diffīdis |
| is / ea / id | diffīdit |
| nōs | diffīdimus |
| vōs | diffīditis |
| eī / eae / ea | diffīdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | diffīdēbam |
| tū | diffīdēbās |
| is / ea / id | diffīdēbat |
| nōs | diffīdēbāmus |
| vōs | diffīdēbātis |
| eī / eae / ea | diffīdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | diffīdam |
| tū | diffīdēs |
| is / ea / id | diffīdet |
| nōs | diffīdēmus |
| vōs | diffīdētis |
| eī / eae / ea | diffīdent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | diffīdam |
| tū | diffīdās |
| is / ea / id | diffīdat |
| nōs | diffīdāmus |
| vōs | diffīdātis |
| eī / eae / ea | diffīdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | diffīderem |
| tū | diffīderēs |
| is / ea / id | diffīderet |
| nōs | diffīderēmus |
| vōs | diffīderētis |
| eī / eae / ea | diffīderent |
Imperātīvus praesēns
| tū | diffīde |
| vōs | diffīdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | diffīditō |
| is / ea / id | diffīditō |
| vōs | diffīditōte |
| eī / eae / ea | diffīduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | diffīdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | diffīsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | diffīsūrum esse |
Participium praesēns
| — | diffīdēns |
Participium futūrum
| — | diffīsūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | diffīdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | diffīdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | diffīdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | diffīdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | diffīsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | diffīsū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | diffīdendus |