HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devoveo — definition

Conjugation of devoveo

Regular CEFR B1
[deːˈwɔ.we.oː]

(poetic) to bewitch, curse (by devoting to the infernal gods) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvoveō
tū dēvovēs
is / ea / id dēvovet
nōs dēvovēmus
vōs dēvovētis
eī / eae / ea dēvovent
Indicātīvus imperfectum
ego dēvovēbam
tū dēvovēbās
is / ea / id dēvovēbat
nōs dēvovēbāmus
vōs dēvovēbātis
eī / eae / ea dēvovēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēvovēbō
tū dēvovēbis
is / ea / id dēvovēbit
nōs dēvovēbimus
vōs dēvovēbitis
eī / eae / ea dēvovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvōvī
tū dēvōvistī
is / ea / id dēvōvit
nōs dēvōvimus
vōs dēvōvistis
eī / eae / ea dēvōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvōveram
tū dēvōverās
is / ea / id dēvōverat
nōs dēvōverāmus
vōs dēvōverātis
eī / eae / ea dēvōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvōverō
tū dēvōveris
is / ea / id dēvōverit
nōs dēvōverimus
vōs dēvōveritis
eī / eae / ea dēvōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvoveam
tū dēvoveās
is / ea / id dēvoveat
nōs dēvoveāmus
vōs dēvoveātis
eī / eae / ea dēvoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvovērem
tū dēvovērēs
is / ea / id dēvovēret
nōs dēvovērēmus
vōs dēvovērētis
eī / eae / ea dēvovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvōverim
tū dēvōverīs
is / ea / id dēvōverit
nōs dēvōverīmus
vōs dēvōverītis
eī / eae / ea dēvōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvōvissem
tū dēvōvissēs
is / ea / id dēvōvisset
nōs dēvōvissēmus
vōs dēvōvissētis
eī / eae / ea dēvōvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvovē
vōs dēvovēte
Imperātīvus futūrum
tū dēvovētō
is / ea / id dēvovētō
vōs dēvovētōte
eī / eae / ea dēvoventō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvovēre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvōtūrum esse
Participium praesēns
— dēvovēns
Participium futūrum
— dēvōtūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvovendī
Gerundium (datīvus)
— dēvovendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvovendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvovendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvōtum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvoveor
tū dēvovēris
is / ea / id dēvovētur
nōs dēvovēmur
vōs dēvovēminī
eī / eae / ea dēvoventur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvovēbar
tū dēvovēbāris
is / ea / id dēvovēbātur
nōs dēvovēbāmur
vōs dēvovēbāminī
eī / eae / ea dēvovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvovēbor
tū dēvovēberis
is / ea / id dēvovēbitur
nōs dēvovēbimur
vōs dēvovēbiminī
eī / eae / ea dēvovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvovear
tū dēvoveāris
is / ea / id dēvoveātur
nōs dēvoveāmur
vōs dēvoveāminī
eī / eae / ea dēvoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvovērer
tū dēvovērēris
is / ea / id dēvovērētur
nōs dēvovērēmur
vōs dēvovērēminī
eī / eae / ea dēvovērentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvovēre
vōs dēvovēminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvovētor
is / ea / id dēvovētor
eī / eae / ea dēvoventor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvovērī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvōtum īrī
Participium perfectum
— dēvōtus
Participium futūrum
— dēvovendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary