HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devoro — definition

Conjugation of devoro

Regular CEFR B1
[ˈdeː.wɔ.roː]

to swallow down, repress, suppress, check, bear with patience Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvorō
tū dēvorās
is / ea / id dēvorat
nōs dēvorāmus
vōs dēvorātis
eī / eae / ea dēvorant
Indicātīvus imperfectum
ego dēvorābam
tū dēvorābās
is / ea / id dēvorābat
nōs dēvorābāmus
vōs dēvorābātis
eī / eae / ea dēvorābant
Indicātīvus futūrum
ego dēvorābō
tū dēvorābis
is / ea / id dēvorābit
nōs dēvorābimus
vōs dēvorābitis
eī / eae / ea dēvorābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvorāvī
tū dēvorāvistī
is / ea / id dēvorāvit
nōs dēvorāvimus
vōs dēvorāvistis
eī / eae / ea dēvorāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvorāveram
tū dēvorāverās
is / ea / id dēvorāverat
nōs dēvorāverāmus
vōs dēvorāverātis
eī / eae / ea dēvorāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvorāverō
tū dēvorāveris
is / ea / id dēvorāverit
nōs dēvorāverimus
vōs dēvorāveritis
eī / eae / ea dēvorāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvorem
tū dēvorēs
is / ea / id dēvoret
nōs dēvorēmus
vōs dēvorētis
eī / eae / ea dēvorent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvorārem
tū dēvorārēs
is / ea / id dēvorāret
nōs dēvorārēmus
vōs dēvorārētis
eī / eae / ea dēvorārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvorāverim
tū dēvorāverīs
is / ea / id dēvorāverit
nōs dēvorāverīmus
vōs dēvorāverītis
eī / eae / ea dēvorāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvorāvissem
tū dēvorāvissēs
is / ea / id dēvorāvisset
nōs dēvorāvissēmus
vōs dēvorāvissētis
eī / eae / ea dēvorāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvorā
vōs dēvorāte
Imperātīvus futūrum
tū dēvorātō
is / ea / id dēvorātō
vōs dēvorātōte
eī / eae / ea dēvorantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvorāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvorāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvorātūrum esse
Participium praesēns
— dēvorāns
Participium futūrum
— dēvorātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvorandī
Gerundium (datīvus)
— dēvorandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvorandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvorandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvorātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvorātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvoror
tū dēvorāris
is / ea / id dēvorātur
nōs dēvorāmur
vōs dēvorāminī
eī / eae / ea dēvorantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvorābar
tū dēvorābāris
is / ea / id dēvorābātur
nōs dēvorābāmur
vōs dēvorābāminī
eī / eae / ea dēvorābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvorābor
tū dēvorāberis
is / ea / id dēvorābitur
nōs dēvorābimur
vōs dēvorābiminī
eī / eae / ea dēvorābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvorer
tū dēvorēris
is / ea / id dēvorētur
nōs dēvorēmur
vōs dēvorēminī
eī / eae / ea dēvorentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvorārer
tū dēvorārēris
is / ea / id dēvorārētur
nōs dēvorārēmur
vōs dēvorārēminī
eī / eae / ea dēvorārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvorāre
vōs dēvorāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvorātor
is / ea / id dēvorātor
eī / eae / ea dēvorantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvorārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvorātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvorātum īrī
Participium perfectum
— dēvorātus
Participium futūrum
— dēvorandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary