HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devoco — definition

Conjugation of devoco

Regular CEFR B1
[ˈdeː.wɔ.koː]

to call down (from above) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvocō
tū dēvocās
is / ea / id dēvocat
nōs dēvocāmus
vōs dēvocātis
eī / eae / ea dēvocant
Indicātīvus imperfectum
ego dēvocābam
tū dēvocābās
is / ea / id dēvocābat
nōs dēvocābāmus
vōs dēvocābātis
eī / eae / ea dēvocābant
Indicātīvus futūrum
ego dēvocābō
tū dēvocābis
is / ea / id dēvocābit
nōs dēvocābimus
vōs dēvocābitis
eī / eae / ea dēvocābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvocāvī
tū dēvocāvistī
is / ea / id dēvocāvit
nōs dēvocāvimus
vōs dēvocāvistis
eī / eae / ea dēvocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvocāveram
tū dēvocāverās
is / ea / id dēvocāverat
nōs dēvocāverāmus
vōs dēvocāverātis
eī / eae / ea dēvocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvocāverō
tū dēvocāveris
is / ea / id dēvocāverit
nōs dēvocāverimus
vōs dēvocāveritis
eī / eae / ea dēvocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvocem
tū dēvocēs
is / ea / id dēvocet
nōs dēvocēmus
vōs dēvocētis
eī / eae / ea dēvocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvocārem
tū dēvocārēs
is / ea / id dēvocāret
nōs dēvocārēmus
vōs dēvocārētis
eī / eae / ea dēvocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvocāverim
tū dēvocāverīs
is / ea / id dēvocāverit
nōs dēvocāverīmus
vōs dēvocāverītis
eī / eae / ea dēvocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvocāvissem
tū dēvocāvissēs
is / ea / id dēvocāvisset
nōs dēvocāvissēmus
vōs dēvocāvissētis
eī / eae / ea dēvocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvocā
vōs dēvocāte
Imperātīvus futūrum
tū dēvocātō
is / ea / id dēvocātō
vōs dēvocātōte
eī / eae / ea dēvocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvocātūrum esse
Participium praesēns
— dēvocāns
Participium futūrum
— dēvocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvocandī
Gerundium (datīvus)
— dēvocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvocandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvocātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvocor
tū dēvocāris
is / ea / id dēvocātur
nōs dēvocāmur
vōs dēvocāminī
eī / eae / ea dēvocantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvocābar
tū dēvocābāris
is / ea / id dēvocābātur
nōs dēvocābāmur
vōs dēvocābāminī
eī / eae / ea dēvocābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvocābor
tū dēvocāberis
is / ea / id dēvocābitur
nōs dēvocābimur
vōs dēvocābiminī
eī / eae / ea dēvocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvocer
tū dēvocēris
is / ea / id dēvocētur
nōs dēvocēmur
vōs dēvocēminī
eī / eae / ea dēvocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvocārer
tū dēvocārēris
is / ea / id dēvocārētur
nōs dēvocārēmur
vōs dēvocārēminī
eī / eae / ea dēvocārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvocāre
vōs dēvocāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvocātor
is / ea / id dēvocātor
eī / eae / ea dēvocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvocātum īrī
Participium perfectum
— dēvocātus
Participium futūrum
— dēvocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary