HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devito — definition

Conjugation of devito

Regular CEFR B1
[deːˈwiː.toː]

to avoid Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvītō
tū dēvītās
is / ea / id dēvītat
nōs dēvītāmus
vōs dēvītātis
eī / eae / ea dēvītant
Indicātīvus imperfectum
ego dēvītābam
tū dēvītābās
is / ea / id dēvītābat
nōs dēvītābāmus
vōs dēvītābātis
eī / eae / ea dēvītābant
Indicātīvus futūrum
ego dēvītābō
tū dēvītābis
is / ea / id dēvītābit
nōs dēvītābimus
vōs dēvītābitis
eī / eae / ea dēvītābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvītāvī
tū dēvītāvistī
is / ea / id dēvītāvit
nōs dēvītāvimus
vōs dēvītāvistis
eī / eae / ea dēvītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvītāveram
tū dēvītāverās
is / ea / id dēvītāverat
nōs dēvītāverāmus
vōs dēvītāverātis
eī / eae / ea dēvītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvītāverō
tū dēvītāveris
is / ea / id dēvītāverit
nōs dēvītāverimus
vōs dēvītāveritis
eī / eae / ea dēvītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvītem
tū dēvītēs
is / ea / id dēvītet
nōs dēvītēmus
vōs dēvītētis
eī / eae / ea dēvītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvītārem
tū dēvītārēs
is / ea / id dēvītāret
nōs dēvītārēmus
vōs dēvītārētis
eī / eae / ea dēvītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvītāverim
tū dēvītāverīs
is / ea / id dēvītāverit
nōs dēvītāverīmus
vōs dēvītāverītis
eī / eae / ea dēvītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvītāvissem
tū dēvītāvissēs
is / ea / id dēvītāvisset
nōs dēvītāvissēmus
vōs dēvītāvissētis
eī / eae / ea dēvītāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvītā
vōs dēvītāte
Imperātīvus futūrum
tū dēvītātō
is / ea / id dēvītātō
vōs dēvītātōte
eī / eae / ea dēvītantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvītāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvītātūrum esse
Participium praesēns
— dēvītāns
Participium futūrum
— dēvītātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvītandī
Gerundium (datīvus)
— dēvītandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvītandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvītandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvītātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvītor
tū dēvītāris
is / ea / id dēvītātur
nōs dēvītāmur
vōs dēvītāminī
eī / eae / ea dēvītantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvītābar
tū dēvītābāris
is / ea / id dēvītābātur
nōs dēvītābāmur
vōs dēvītābāminī
eī / eae / ea dēvītābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvītābor
tū dēvītāberis
is / ea / id dēvītābitur
nōs dēvītābimur
vōs dēvītābiminī
eī / eae / ea dēvītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvīter
tū dēvītēris
is / ea / id dēvītētur
nōs dēvītēmur
vōs dēvītēminī
eī / eae / ea dēvītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvītārer
tū dēvītārēris
is / ea / id dēvītārētur
nōs dēvītārēmur
vōs dēvītārēminī
eī / eae / ea dēvītārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvītāre
vōs dēvītāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvītātor
is / ea / id dēvītātor
eī / eae / ea dēvītantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvītārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvītātum īrī
Participium perfectum
— dēvītātus
Participium futūrum
— dēvītandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary