HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devito — definición

Conjugation of devito

Regular CEFR B1
/[deːˈwiː.toː]/

to avoid Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvītō
dēvītās
is / ea / id dēvītat
nōs dēvītāmus
vōs dēvītātis
eī / eae / ea dēvītant
Indicātīvus imperfectum
ego dēvītābam
dēvītābās
is / ea / id dēvītābat
nōs dēvītābāmus
vōs dēvītābātis
eī / eae / ea dēvītābant
Indicātīvus futūrum
ego dēvītābō
dēvītābis
is / ea / id dēvītābit
nōs dēvītābimus
vōs dēvītābitis
eī / eae / ea dēvītābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvītāvī
dēvītāvistī
is / ea / id dēvītāvit
nōs dēvītāvimus
vōs dēvītāvistis
eī / eae / ea dēvītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvītāveram
dēvītāverās
is / ea / id dēvītāverat
nōs dēvītāverāmus
vōs dēvītāverātis
eī / eae / ea dēvītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvītāverō
dēvītāveris
is / ea / id dēvītāverit
nōs dēvītāverimus
vōs dēvītāveritis
eī / eae / ea dēvītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvītem
dēvītēs
is / ea / id dēvītet
nōs dēvītēmus
vōs dēvītētis
eī / eae / ea dēvītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvītārem
dēvītārēs
is / ea / id dēvītāret
nōs dēvītārēmus
vōs dēvītārētis
eī / eae / ea dēvītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvītāverim
dēvītāverīs
is / ea / id dēvītāverit
nōs dēvītāverīmus
vōs dēvītāverītis
eī / eae / ea dēvītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvītāvissem
dēvītāvissēs
is / ea / id dēvītāvisset
nōs dēvītāvissēmus
vōs dēvītāvissētis
eī / eae / ea dēvītāvissent
Imperātīvus praesēns
dēvītā
vōs dēvītāte
Imperātīvus futūrum
dēvītātō
is / ea / id dēvītātō
vōs dēvītātōte
eī / eae / ea dēvītantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēvītāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēvītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēvītātūrum esse
Participium praesēns
dēvītāns
Participium futūrum
dēvītātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēvītandī
Gerundium (datīvus)
dēvītandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēvītandum
Gerundium (ablātīvus)
dēvītandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēvītātum
Supīnum (ablātīvus)
dēvītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvītor
dēvītāris
is / ea / id dēvītātur
nōs dēvītāmur
vōs dēvītāminī
eī / eae / ea dēvītantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvītābar
dēvītābāris
is / ea / id dēvītābātur
nōs dēvītābāmur
vōs dēvītābāminī
eī / eae / ea dēvītābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvītābor
dēvītāberis
is / ea / id dēvītābitur
nōs dēvītābimur
vōs dēvītābiminī
eī / eae / ea dēvītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvīter
dēvītēris
is / ea / id dēvītētur
nōs dēvītēmur
vōs dēvītēminī
eī / eae / ea dēvītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvītārer
dēvītārēris
is / ea / id dēvītārētur
nōs dēvītārēmur
vōs dēvītārēminī
eī / eae / ea dēvītārentur
Imperātīvus praesēns
dēvītāre
vōs dēvītāminī
Imperātīvus futūrum
dēvītātor
is / ea / id dēvītātor
eī / eae / ea dēvītantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēvītārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēvītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēvītātum īrī
Participium perfectum
dēvītātus
Participium futūrum
dēvītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary