HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devirgino — definition

Conjugation of devirgino

Regular CEFR B2
[deːˈwɪr.ɡɪ.noː]

to deflower Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvirginō
tū dēvirginās
is / ea / id dēvirginat
nōs dēvirgināmus
vōs dēvirginātis
eī / eae / ea dēvirginant
Indicātīvus imperfectum
ego dēvirginābam
tū dēvirginābās
is / ea / id dēvirginābat
nōs dēvirginābāmus
vōs dēvirginābātis
eī / eae / ea dēvirginābant
Indicātīvus futūrum
ego dēvirginābō
tū dēvirginābis
is / ea / id dēvirginābit
nōs dēvirginābimus
vōs dēvirginābitis
eī / eae / ea dēvirginābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēvirgināvī
tū dēvirgināvistī
is / ea / id dēvirgināvit
nōs dēvirgināvimus
vōs dēvirgināvistis
eī / eae / ea dēvirgināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvirgināveram
tū dēvirgināverās
is / ea / id dēvirgināverat
nōs dēvirgināverāmus
vōs dēvirgināverātis
eī / eae / ea dēvirgināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvirgināverō
tū dēvirgināveris
is / ea / id dēvirgināverit
nōs dēvirgināverimus
vōs dēvirgināveritis
eī / eae / ea dēvirgināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvirginem
tū dēvirginēs
is / ea / id dēvirginet
nōs dēvirginēmus
vōs dēvirginētis
eī / eae / ea dēvirginent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvirginārem
tū dēvirginārēs
is / ea / id dēvirgināret
nōs dēvirginārēmus
vōs dēvirginārētis
eī / eae / ea dēvirginārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvirgināverim
tū dēvirgināverīs
is / ea / id dēvirgināverit
nōs dēvirgināverīmus
vōs dēvirgināverītis
eī / eae / ea dēvirgināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvirgināvissem
tū dēvirgināvissēs
is / ea / id dēvirgināvisset
nōs dēvirgināvissēmus
vōs dēvirgināvissētis
eī / eae / ea dēvirgināvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvirginā
vōs dēvirgināte
Imperātīvus futūrum
tū dēvirginātō
is / ea / id dēvirginātō
vōs dēvirginātōte
eī / eae / ea dēvirginantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvirgināre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvirgināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvirginātūrum esse
Participium praesēns
— dēvirgināns
Participium futūrum
— dēvirginātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvirginandī
Gerundium (datīvus)
— dēvirginandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvirginandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvirginandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvirginātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvirginātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvirginor
tū dēvirgināris
is / ea / id dēvirginātur
nōs dēvirgināmur
vōs dēvirgināminī
eī / eae / ea dēvirginantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvirginābar
tū dēvirginābāris
is / ea / id dēvirginābātur
nōs dēvirginābāmur
vōs dēvirginābāminī
eī / eae / ea dēvirginābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvirginābor
tū dēvirgināberis
is / ea / id dēvirginābitur
nōs dēvirginābimur
vōs dēvirginābiminī
eī / eae / ea dēvirginābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvirginer
tū dēvirginēris
is / ea / id dēvirginētur
nōs dēvirginēmur
vōs dēvirginēminī
eī / eae / ea dēvirginentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvirginārer
tū dēvirginārēris
is / ea / id dēvirginārētur
nōs dēvirginārēmur
vōs dēvirginārēminī
eī / eae / ea dēvirginārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvirgināre
vōs dēvirgināminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvirginātor
is / ea / id dēvirginātor
eī / eae / ea dēvirginantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvirginārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvirginātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvirginātum īrī
Participium perfectum
— dēvirginātus
Participium futūrum
— dēvirginandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary