HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devio — definition

Conjugation of devio

Regular CEFR B1
[ˈdeː.wi.oː]

to stray, deviate or detour Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēviō
tū dēviās
is / ea / id dēviat
nōs dēviāmus
vōs dēviātis
eī / eae / ea dēviant
Indicātīvus imperfectum
ego dēviābam
tū dēviābās
is / ea / id dēviābat
nōs dēviābāmus
vōs dēviābātis
eī / eae / ea dēviābant
Indicātīvus futūrum
ego dēviābō
tū dēviābis
is / ea / id dēviābit
nōs dēviābimus
vōs dēviābitis
eī / eae / ea dēviābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēviāvī
tū dēviāvistī
is / ea / id dēviāvit
nōs dēviāvimus
vōs dēviāvistis
eī / eae / ea dēviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēviāveram
tū dēviāverās
is / ea / id dēviāverat
nōs dēviāverāmus
vōs dēviāverātis
eī / eae / ea dēviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēviāverō
tū dēviāveris
is / ea / id dēviāverit
nōs dēviāverimus
vōs dēviāveritis
eī / eae / ea dēviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēviem
tū dēviēs
is / ea / id dēviet
nōs dēviēmus
vōs dēviētis
eī / eae / ea dēvient
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēviārem
tū dēviārēs
is / ea / id dēviāret
nōs dēviārēmus
vōs dēviārētis
eī / eae / ea dēviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēviāverim
tū dēviāverīs
is / ea / id dēviāverit
nōs dēviāverīmus
vōs dēviāverītis
eī / eae / ea dēviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēviāvissem
tū dēviāvissēs
is / ea / id dēviāvisset
nōs dēviāvissēmus
vōs dēviāvissētis
eī / eae / ea dēviāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēviā
vōs dēviāte
Imperātīvus futūrum
tū dēviātō
is / ea / id dēviātō
vōs dēviātōte
eī / eae / ea dēviantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēviāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēviātūrum esse
Participium praesēns
— dēviāns
Participium futūrum
— dēviātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēviandī
Gerundium (datīvus)
— dēviandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēviandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēviandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēviātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvior
tū dēviāris
is / ea / id dēviātur
nōs dēviāmur
vōs dēviāminī
eī / eae / ea dēviantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēviābar
tū dēviābāris
is / ea / id dēviābātur
nōs dēviābāmur
vōs dēviābāminī
eī / eae / ea dēviābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēviābor
tū dēviāberis
is / ea / id dēviābitur
nōs dēviābimur
vōs dēviābiminī
eī / eae / ea dēviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvier
tū dēviēris
is / ea / id dēviētur
nōs dēviēmur
vōs dēviēminī
eī / eae / ea dēvientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēviārer
tū dēviārēris
is / ea / id dēviārētur
nōs dēviārēmur
vōs dēviārēminī
eī / eae / ea dēviārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēviāre
vōs dēviāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēviātor
is / ea / id dēviātor
eī / eae / ea dēviantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēviārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēviātum īrī
Participium perfectum
— dēviātus
Participium futūrum
— dēviandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary