HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devio — definición

Conjugation of devio

Regular CEFR B1
/[ˈdeː.wi.oː]/

to stray, deviate or detour Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēviō
dēviās
is / ea / id dēviat
nōs dēviāmus
vōs dēviātis
eī / eae / ea dēviant
Indicātīvus imperfectum
ego dēviābam
dēviābās
is / ea / id dēviābat
nōs dēviābāmus
vōs dēviābātis
eī / eae / ea dēviābant
Indicātīvus futūrum
ego dēviābō
dēviābis
is / ea / id dēviābit
nōs dēviābimus
vōs dēviābitis
eī / eae / ea dēviābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēviāvī
dēviāvistī
is / ea / id dēviāvit
nōs dēviāvimus
vōs dēviāvistis
eī / eae / ea dēviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēviāveram
dēviāverās
is / ea / id dēviāverat
nōs dēviāverāmus
vōs dēviāverātis
eī / eae / ea dēviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēviāverō
dēviāveris
is / ea / id dēviāverit
nōs dēviāverimus
vōs dēviāveritis
eī / eae / ea dēviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēviem
dēviēs
is / ea / id dēviet
nōs dēviēmus
vōs dēviētis
eī / eae / ea dēvient
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēviārem
dēviārēs
is / ea / id dēviāret
nōs dēviārēmus
vōs dēviārētis
eī / eae / ea dēviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēviāverim
dēviāverīs
is / ea / id dēviāverit
nōs dēviāverīmus
vōs dēviāverītis
eī / eae / ea dēviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēviāvissem
dēviāvissēs
is / ea / id dēviāvisset
nōs dēviāvissēmus
vōs dēviāvissētis
eī / eae / ea dēviāvissent
Imperātīvus praesēns
dēviā
vōs dēviāte
Imperātīvus futūrum
dēviātō
is / ea / id dēviātō
vōs dēviātōte
eī / eae / ea dēviantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēviāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēviātūrum esse
Participium praesēns
dēviāns
Participium futūrum
dēviātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēviandī
Gerundium (datīvus)
dēviandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēviandum
Gerundium (ablātīvus)
dēviandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēviātum
Supīnum (ablātīvus)
dēviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvior
dēviāris
is / ea / id dēviātur
nōs dēviāmur
vōs dēviāminī
eī / eae / ea dēviantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēviābar
dēviābāris
is / ea / id dēviābātur
nōs dēviābāmur
vōs dēviābāminī
eī / eae / ea dēviābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēviābor
dēviāberis
is / ea / id dēviābitur
nōs dēviābimur
vōs dēviābiminī
eī / eae / ea dēviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvier
dēviēris
is / ea / id dēviētur
nōs dēviēmur
vōs dēviēminī
eī / eae / ea dēvientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēviārer
dēviārēris
is / ea / id dēviārētur
nōs dēviārēmur
vōs dēviārēminī
eī / eae / ea dēviārentur
Imperātīvus praesēns
dēviāre
vōs dēviāminī
Imperātīvus futūrum
dēviātor
is / ea / id dēviātor
eī / eae / ea dēviantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēviārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēviātum īrī
Participium perfectum
dēviātus
Participium futūrum
dēviandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary