HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devincio — definition

Conjugation of devincio

Regular CEFR B2
[deːˈwɪŋ.ki.oː]

to bind fast, tie up Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvinciō
tū dēvincīs
is / ea / id dēvincit
nōs dēvincīmus
vōs dēvincītis
eī / eae / ea dēvinciunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēvinciēbam
tū dēvinciēbās
is / ea / id dēvinciēbat
nōs dēvinciēbāmus
vōs dēvinciēbātis
eī / eae / ea dēvinciēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēvinciam
tū dēvinciēs
is / ea / id dēvinciet
nōs dēvinciēmus
vōs dēvinciētis
eī / eae / ea dēvincient
Indicātīvus perfectum
ego dēvīnxī
tū dēvīnxistī
is / ea / id dēvīnxit
nōs dēvīnximus
vōs dēvīnxistis
eī / eae / ea dēvīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvīnxeram
tū dēvīnxerās
is / ea / id dēvīnxerat
nōs dēvīnxerāmus
vōs dēvīnxerātis
eī / eae / ea dēvīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvīnxerō
tū dēvīnxeris
is / ea / id dēvīnxerit
nōs dēvīnxerimus
vōs dēvīnxeritis
eī / eae / ea dēvīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvinciam
tū dēvinciās
is / ea / id dēvinciat
nōs dēvinciāmus
vōs dēvinciātis
eī / eae / ea dēvinciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvincīrem
tū dēvincīrēs
is / ea / id dēvincīret
nōs dēvincīrēmus
vōs dēvincīrētis
eī / eae / ea dēvincīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvīnxerim
tū dēvīnxerīs
is / ea / id dēvīnxerit
nōs dēvīnxerīmus
vōs dēvīnxerītis
eī / eae / ea dēvīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvīnxissem
tū dēvīnxissēs
is / ea / id dēvīnxisset
nōs dēvīnxissēmus
vōs dēvīnxissētis
eī / eae / ea dēvīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū dēvincī
vōs dēvincīte
Imperātīvus futūrum
tū dēvincītō
is / ea / id dēvincītō
vōs dēvincītōte
eī / eae / ea dēvinciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvincīre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvīnctūrum esse
Participium praesēns
— dēvinciēns
Participium futūrum
— dēvīnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēvinciendī
Gerundium (datīvus)
— dēvinciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēvinciendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēvinciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēvīnctum
Supīnum (ablātīvus)
— dēvīnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvincior
tū dēvincīris
is / ea / id dēvincītur
nōs dēvincīmur
vōs dēvincīminī
eī / eae / ea dēvinciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvinciēbar
tū dēvinciēbāris
is / ea / id dēvinciēbātur
nōs dēvinciēbāmur
vōs dēvinciēbāminī
eī / eae / ea dēvinciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvinciar
tū dēvinciēris
is / ea / id dēvinciētur
nōs dēvinciēmur
vōs dēvinciēminī
eī / eae / ea dēvincientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvinciar
tū dēvinciāris
is / ea / id dēvinciātur
nōs dēvinciāmur
vōs dēvinciāminī
eī / eae / ea dēvinciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvincīrer
tū dēvincīrēris
is / ea / id dēvincīrētur
nōs dēvincīrēmur
vōs dēvincīrēminī
eī / eae / ea dēvincīrentur
Imperātīvus praesēns
tū dēvincīre
vōs dēvincīminī
Imperātīvus futūrum
tū dēvincītor
is / ea / id dēvincītor
eī / eae / ea dēvinciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēvincīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēvīnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēvīnctum īrī
Participium perfectum
— dēvīnctus
Participium futūrum
— dēvinciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary