HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← devincio — definición

Conjugation of devincio

Regular CEFR B2
/[deːˈwɪŋ.ki.oː]/

to bind fast, tie up Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvinciō
dēvincīs
is / ea / id dēvincit
nōs dēvincīmus
vōs dēvincītis
eī / eae / ea dēvinciunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēvinciēbam
dēvinciēbās
is / ea / id dēvinciēbat
nōs dēvinciēbāmus
vōs dēvinciēbātis
eī / eae / ea dēvinciēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēvinciam
dēvinciēs
is / ea / id dēvinciet
nōs dēvinciēmus
vōs dēvinciētis
eī / eae / ea dēvincient
Indicātīvus perfectum
ego dēvīnxī
dēvīnxistī
is / ea / id dēvīnxit
nōs dēvīnximus
vōs dēvīnxistis
eī / eae / ea dēvīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēvīnxeram
dēvīnxerās
is / ea / id dēvīnxerat
nōs dēvīnxerāmus
vōs dēvīnxerātis
eī / eae / ea dēvīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēvīnxerō
dēvīnxeris
is / ea / id dēvīnxerit
nōs dēvīnxerimus
vōs dēvīnxeritis
eī / eae / ea dēvīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvinciam
dēvinciās
is / ea / id dēvinciat
nōs dēvinciāmus
vōs dēvinciātis
eī / eae / ea dēvinciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvincīrem
dēvincīrēs
is / ea / id dēvincīret
nōs dēvincīrēmus
vōs dēvincīrētis
eī / eae / ea dēvincīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēvīnxerim
dēvīnxerīs
is / ea / id dēvīnxerit
nōs dēvīnxerīmus
vōs dēvīnxerītis
eī / eae / ea dēvīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēvīnxissem
dēvīnxissēs
is / ea / id dēvīnxisset
nōs dēvīnxissēmus
vōs dēvīnxissētis
eī / eae / ea dēvīnxissent
Imperātīvus praesēns
dēvincī
vōs dēvincīte
Imperātīvus futūrum
dēvincītō
is / ea / id dēvincītō
vōs dēvincītōte
eī / eae / ea dēvinciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dēvincīre
Īnfīnītīvus perfectum
dēvīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēvīnctūrum esse
Participium praesēns
dēvinciēns
Participium futūrum
dēvīnctūrus
Gerundium (genitīvus)
dēvinciendī
Gerundium (datīvus)
dēvinciendō
Gerundium (accūsātīvus)
dēvinciendum
Gerundium (ablātīvus)
dēvinciendō
Supīnum (accūsātīvus)
dēvīnctum
Supīnum (ablātīvus)
dēvīnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēvincior
dēvincīris
is / ea / id dēvincītur
nōs dēvincīmur
vōs dēvincīminī
eī / eae / ea dēvinciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēvinciēbar
dēvinciēbāris
is / ea / id dēvinciēbātur
nōs dēvinciēbāmur
vōs dēvinciēbāminī
eī / eae / ea dēvinciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēvinciar
dēvinciēris
is / ea / id dēvinciētur
nōs dēvinciēmur
vōs dēvinciēminī
eī / eae / ea dēvincientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēvinciar
dēvinciāris
is / ea / id dēvinciātur
nōs dēvinciāmur
vōs dēvinciāminī
eī / eae / ea dēvinciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēvincīrer
dēvincīrēris
is / ea / id dēvincīrētur
nōs dēvincīrēmur
vōs dēvincīrēminī
eī / eae / ea dēvincīrentur
Imperātīvus praesēns
dēvincīre
vōs dēvincīminī
Imperātīvus futūrum
dēvincītor
is / ea / id dēvincītor
eī / eae / ea dēvinciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dēvincīrī
Īnfīnītīvus perfectum
dēvīnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēvīnctum īrī
Participium perfectum
dēvīnctus
Participium futūrum
dēvinciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary