Conjugation of desuesco
/[deː.suˈeːs.koː]/to become or to be unaccustomed to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēsuēscō |
| tū | dēsuēscis |
| is / ea / id | dēsuēscit |
| nōs | dēsuēscimus |
| vōs | dēsuēscitis |
| eī / eae / ea | dēsuēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēsuēscēbam |
| tū | dēsuēscēbās |
| is / ea / id | dēsuēscēbat |
| nōs | dēsuēscēbāmus |
| vōs | dēsuēscēbātis |
| eī / eae / ea | dēsuēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēsuēscam |
| tū | dēsuēscēs |
| is / ea / id | dēsuēscet |
| nōs | dēsuēscēmus |
| vōs | dēsuēscētis |
| eī / eae / ea | dēsuēscent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēsuēscam |
| tū | dēsuēscās |
| is / ea / id | dēsuēscat |
| nōs | dēsuēscāmus |
| vōs | dēsuēscātis |
| eī / eae / ea | dēsuēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēsuēscerem |
| tū | dēsuēscerēs |
| is / ea / id | dēsuēsceret |
| nōs | dēsuēscerēmus |
| vōs | dēsuēscerētis |
| eī / eae / ea | dēsuēscerent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēsuēsce |
| vōs | dēsuēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēsuēscitō |
| is / ea / id | dēsuēscitō |
| vōs | dēsuēscitōte |
| eī / eae / ea | dēsuēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēsuēscere |
Participium praesēns
| — | dēsuēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēsuēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēsuēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēsuēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēsuēscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēsuēscor |
| tū | dēsuēsceris |
| is / ea / id | dēsuēscitur |
| nōs | dēsuēscimur |
| vōs | dēsuēsciminī |
| eī / eae / ea | dēsuēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēsuēscēbar |
| tū | dēsuēscēbāris |
| is / ea / id | dēsuēscēbātur |
| nōs | dēsuēscēbāmur |
| vōs | dēsuēscēbāminī |
| eī / eae / ea | dēsuēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēsuēscar |
| tū | dēsuēscēris |
| is / ea / id | dēsuēscētur |
| nōs | dēsuēscēmur |
| vōs | dēsuēscēminī |
| eī / eae / ea | dēsuēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēsuēscar |
| tū | dēsuēscāris |
| is / ea / id | dēsuēscātur |
| nōs | dēsuēscāmur |
| vōs | dēsuēscāminī |
| eī / eae / ea | dēsuēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēsuēscerer |
| tū | dēsuēscerēris |
| is / ea / id | dēsuēscerētur |
| nōs | dēsuēscerēmur |
| vōs | dēsuēscerēminī |
| eī / eae / ea | dēsuēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēsuēscere |
| vōs | dēsuēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēsuēscitor |
| is / ea / id | dēsuēscitor |
| eī / eae / ea | dēsuēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēsuēscī |
Participium futūrum
| — | dēsuēscendus |