HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← destruo — definition

Conjugation of destruo

Regular CEFR B1
[ˈdeːs.tru.oː]

to destroy, demolish, ruin Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēstruō
tū dēstruis
is / ea / id dēstruit
nōs dēstruimus
vōs dēstruitis
eī / eae / ea dēstruunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēstruēbam
tū dēstruēbās
is / ea / id dēstruēbat
nōs dēstruēbāmus
vōs dēstruēbātis
eī / eae / ea dēstruēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēstruam
tū dēstruēs
is / ea / id dēstruet
nōs dēstruēmus
vōs dēstruētis
eī / eae / ea dēstruent
Indicātīvus perfectum
ego dēstrūxī
tū dēstrūxistī
is / ea / id dēstrūxit
nōs dēstrūximus
vōs dēstrūxistis
eī / eae / ea dēstrūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēstrūxeram
tū dēstrūxerās
is / ea / id dēstrūxerat
nōs dēstrūxerāmus
vōs dēstrūxerātis
eī / eae / ea dēstrūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēstrūxerō
tū dēstrūxeris
is / ea / id dēstrūxerit
nōs dēstrūxerimus
vōs dēstrūxeritis
eī / eae / ea dēstrūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēstruam
tū dēstruās
is / ea / id dēstruat
nōs dēstruāmus
vōs dēstruātis
eī / eae / ea dēstruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēstruerem
tū dēstruerēs
is / ea / id dēstrueret
nōs dēstruerēmus
vōs dēstruerētis
eī / eae / ea dēstruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēstrūxerim
tū dēstrūxerīs
is / ea / id dēstrūxerit
nōs dēstrūxerīmus
vōs dēstrūxerītis
eī / eae / ea dēstrūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēstrūxissem
tū dēstrūxissēs
is / ea / id dēstrūxisset
nōs dēstrūxissēmus
vōs dēstrūxissētis
eī / eae / ea dēstrūxissent
Imperātīvus praesēns
tū dēstrue
vōs dēstruite
Imperātīvus futūrum
tū dēstruitō
is / ea / id dēstruitō
vōs dēstruitōte
eī / eae / ea dēstruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēstruere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēstrūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēstrūctūrum esse
Participium praesēns
— dēstruēns
Participium futūrum
— dēstrūctūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēstruendī
Gerundium (datīvus)
— dēstruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēstruendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēstruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēstrūctum
Supīnum (ablātīvus)
— dēstrūctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēstruor
tū dēstrueris
is / ea / id dēstruitur
nōs dēstruimur
vōs dēstruiminī
eī / eae / ea dēstruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēstruēbar
tū dēstruēbāris
is / ea / id dēstruēbātur
nōs dēstruēbāmur
vōs dēstruēbāminī
eī / eae / ea dēstruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēstruar
tū dēstruēris
is / ea / id dēstruētur
nōs dēstruēmur
vōs dēstruēminī
eī / eae / ea dēstruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēstruar
tū dēstruāris
is / ea / id dēstruātur
nōs dēstruāmur
vōs dēstruāminī
eī / eae / ea dēstruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēstruerer
tū dēstruerēris
is / ea / id dēstruerētur
nōs dēstruerēmur
vōs dēstruerēminī
eī / eae / ea dēstruerentur
Imperātīvus praesēns
tū dēstruere
vōs dēstruiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēstruitor
is / ea / id dēstruitor
eī / eae / ea dēstruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēstruī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēstrūctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēstrūctum īrī
Participium perfectum
— dēstrūctus
Participium futūrum
— dēstruendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary