HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← desolo — definition

Conjugation of desolo

Regular CEFR B1
[deːˈsoː.ɫoː]

to leave alone, make lonely, lay waste, desolate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsōlō
tū dēsōlās
is / ea / id dēsōlat
nōs dēsōlāmus
vōs dēsōlātis
eī / eae / ea dēsōlant
Indicātīvus imperfectum
ego dēsōlābam
tū dēsōlābās
is / ea / id dēsōlābat
nōs dēsōlābāmus
vōs dēsōlābātis
eī / eae / ea dēsōlābant
Indicātīvus futūrum
ego dēsōlābō
tū dēsōlābis
is / ea / id dēsōlābit
nōs dēsōlābimus
vōs dēsōlābitis
eī / eae / ea dēsōlābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēsōlāvī
tū dēsōlāvistī
is / ea / id dēsōlāvit
nōs dēsōlāvimus
vōs dēsōlāvistis
eī / eae / ea dēsōlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēsōlāveram
tū dēsōlāverās
is / ea / id dēsōlāverat
nōs dēsōlāverāmus
vōs dēsōlāverātis
eī / eae / ea dēsōlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēsōlāverō
tū dēsōlāveris
is / ea / id dēsōlāverit
nōs dēsōlāverimus
vōs dēsōlāveritis
eī / eae / ea dēsōlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsōlem
tū dēsōlēs
is / ea / id dēsōlet
nōs dēsōlēmus
vōs dēsōlētis
eī / eae / ea dēsōlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsōlārem
tū dēsōlārēs
is / ea / id dēsōlāret
nōs dēsōlārēmus
vōs dēsōlārētis
eī / eae / ea dēsōlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēsōlāverim
tū dēsōlāverīs
is / ea / id dēsōlāverit
nōs dēsōlāverīmus
vōs dēsōlāverītis
eī / eae / ea dēsōlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēsōlāvissem
tū dēsōlāvissēs
is / ea / id dēsōlāvisset
nōs dēsōlāvissēmus
vōs dēsōlāvissētis
eī / eae / ea dēsōlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēsōlā
vōs dēsōlāte
Imperātīvus futūrum
tū dēsōlātō
is / ea / id dēsōlātō
vōs dēsōlātōte
eī / eae / ea dēsōlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsōlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsōlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsōlātūrum esse
Participium praesēns
— dēsōlāns
Participium futūrum
— dēsōlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēsōlandī
Gerundium (datīvus)
— dēsōlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēsōlandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēsōlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēsōlātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēsōlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsōlor
tū dēsōlāris
is / ea / id dēsōlātur
nōs dēsōlāmur
vōs dēsōlāminī
eī / eae / ea dēsōlantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēsōlābar
tū dēsōlābāris
is / ea / id dēsōlābātur
nōs dēsōlābāmur
vōs dēsōlābāminī
eī / eae / ea dēsōlābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēsōlābor
tū dēsōlāberis
is / ea / id dēsōlābitur
nōs dēsōlābimur
vōs dēsōlābiminī
eī / eae / ea dēsōlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsōler
tū dēsōlēris
is / ea / id dēsōlētur
nōs dēsōlēmur
vōs dēsōlēminī
eī / eae / ea dēsōlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsōlārer
tū dēsōlārēris
is / ea / id dēsōlārētur
nōs dēsōlārēmur
vōs dēsōlārēminī
eī / eae / ea dēsōlārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēsōlāre
vōs dēsōlāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēsōlātor
is / ea / id dēsōlātor
eī / eae / ea dēsōlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsōlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsōlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsōlātum īrī
Participium perfectum
— dēsōlātus
Participium futūrum
— dēsōlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary