HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← desecro — definición

Conjugation of desecro

Regular CEFR B1
/[ˈdeː.sɛ.kroː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsecrō
dēsecrās
is / ea / id dēsecrat
nōs dēsecrāmus
vōs dēsecrātis
eī / eae / ea dēsecrant
Indicātīvus imperfectum
ego dēsecrābam
dēsecrābās
is / ea / id dēsecrābat
nōs dēsecrābāmus
vōs dēsecrābātis
eī / eae / ea dēsecrābant
Indicātīvus futūrum
ego dēsecrābō
dēsecrābis
is / ea / id dēsecrābit
nōs dēsecrābimus
vōs dēsecrābitis
eī / eae / ea dēsecrābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēsecrāvī
dēsecrāvistī
is / ea / id dēsecrāvit
nōs dēsecrāvimus
vōs dēsecrāvistis
eī / eae / ea dēsecrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēsecrāveram
dēsecrāverās
is / ea / id dēsecrāverat
nōs dēsecrāverāmus
vōs dēsecrāverātis
eī / eae / ea dēsecrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēsecrāverō
dēsecrāveris
is / ea / id dēsecrāverit
nōs dēsecrāverimus
vōs dēsecrāveritis
eī / eae / ea dēsecrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsecrem
dēsecrēs
is / ea / id dēsecret
nōs dēsecrēmus
vōs dēsecrētis
eī / eae / ea dēsecrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsecrārem
dēsecrārēs
is / ea / id dēsecrāret
nōs dēsecrārēmus
vōs dēsecrārētis
eī / eae / ea dēsecrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēsecrāverim
dēsecrāverīs
is / ea / id dēsecrāverit
nōs dēsecrāverīmus
vōs dēsecrāverītis
eī / eae / ea dēsecrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēsecrāvissem
dēsecrāvissēs
is / ea / id dēsecrāvisset
nōs dēsecrāvissēmus
vōs dēsecrāvissētis
eī / eae / ea dēsecrāvissent
Imperātīvus praesēns
dēsecrā
vōs dēsecrāte
Imperātīvus futūrum
dēsecrātō
is / ea / id dēsecrātō
vōs dēsecrātōte
eī / eae / ea dēsecrantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēsecrāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēsecrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēsecrātūrum esse
Participium praesēns
dēsecrāns
Participium futūrum
dēsecrātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēsecrandī
Gerundium (datīvus)
dēsecrandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēsecrandum
Gerundium (ablātīvus)
dēsecrandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēsecrātum
Supīnum (ablātīvus)
dēsecrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsecror
dēsecrāris
is / ea / id dēsecrātur
nōs dēsecrāmur
vōs dēsecrāminī
eī / eae / ea dēsecrantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēsecrābar
dēsecrābāris
is / ea / id dēsecrābātur
nōs dēsecrābāmur
vōs dēsecrābāminī
eī / eae / ea dēsecrābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēsecrābor
dēsecrāberis
is / ea / id dēsecrābitur
nōs dēsecrābimur
vōs dēsecrābiminī
eī / eae / ea dēsecrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsecrer
dēsecrēris
is / ea / id dēsecrētur
nōs dēsecrēmur
vōs dēsecrēminī
eī / eae / ea dēsecrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsecrārer
dēsecrārēris
is / ea / id dēsecrārētur
nōs dēsecrārēmur
vōs dēsecrārēminī
eī / eae / ea dēsecrārentur
Imperātīvus praesēns
dēsecrāre
vōs dēsecrāminī
Imperātīvus futūrum
dēsecrātor
is / ea / id dēsecrātor
eī / eae / ea dēsecrantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēsecrārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēsecrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēsecrātum īrī
Participium perfectum
dēsecrātus
Participium futūrum
dēsecrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary