HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← desecro — definition

Conjugation of desecro

Regular CEFR B1
[ˈdeː.sɛ.kroː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsecrō
tū dēsecrās
is / ea / id dēsecrat
nōs dēsecrāmus
vōs dēsecrātis
eī / eae / ea dēsecrant
Indicātīvus imperfectum
ego dēsecrābam
tū dēsecrābās
is / ea / id dēsecrābat
nōs dēsecrābāmus
vōs dēsecrābātis
eī / eae / ea dēsecrābant
Indicātīvus futūrum
ego dēsecrābō
tū dēsecrābis
is / ea / id dēsecrābit
nōs dēsecrābimus
vōs dēsecrābitis
eī / eae / ea dēsecrābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēsecrāvī
tū dēsecrāvistī
is / ea / id dēsecrāvit
nōs dēsecrāvimus
vōs dēsecrāvistis
eī / eae / ea dēsecrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēsecrāveram
tū dēsecrāverās
is / ea / id dēsecrāverat
nōs dēsecrāverāmus
vōs dēsecrāverātis
eī / eae / ea dēsecrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēsecrāverō
tū dēsecrāveris
is / ea / id dēsecrāverit
nōs dēsecrāverimus
vōs dēsecrāveritis
eī / eae / ea dēsecrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsecrem
tū dēsecrēs
is / ea / id dēsecret
nōs dēsecrēmus
vōs dēsecrētis
eī / eae / ea dēsecrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsecrārem
tū dēsecrārēs
is / ea / id dēsecrāret
nōs dēsecrārēmus
vōs dēsecrārētis
eī / eae / ea dēsecrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēsecrāverim
tū dēsecrāverīs
is / ea / id dēsecrāverit
nōs dēsecrāverīmus
vōs dēsecrāverītis
eī / eae / ea dēsecrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēsecrāvissem
tū dēsecrāvissēs
is / ea / id dēsecrāvisset
nōs dēsecrāvissēmus
vōs dēsecrāvissētis
eī / eae / ea dēsecrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēsecrā
vōs dēsecrāte
Imperātīvus futūrum
tū dēsecrātō
is / ea / id dēsecrātō
vōs dēsecrātōte
eī / eae / ea dēsecrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsecrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsecrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsecrātūrum esse
Participium praesēns
— dēsecrāns
Participium futūrum
— dēsecrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēsecrandī
Gerundium (datīvus)
— dēsecrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēsecrandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēsecrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēsecrātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēsecrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsecror
tū dēsecrāris
is / ea / id dēsecrātur
nōs dēsecrāmur
vōs dēsecrāminī
eī / eae / ea dēsecrantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēsecrābar
tū dēsecrābāris
is / ea / id dēsecrābātur
nōs dēsecrābāmur
vōs dēsecrābāminī
eī / eae / ea dēsecrābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēsecrābor
tū dēsecrāberis
is / ea / id dēsecrābitur
nōs dēsecrābimur
vōs dēsecrābiminī
eī / eae / ea dēsecrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsecrer
tū dēsecrēris
is / ea / id dēsecrētur
nōs dēsecrēmur
vōs dēsecrēminī
eī / eae / ea dēsecrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsecrārer
tū dēsecrārēris
is / ea / id dēsecrārētur
nōs dēsecrārēmur
vōs dēsecrārēminī
eī / eae / ea dēsecrārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēsecrāre
vōs dēsecrāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēsecrātor
is / ea / id dēsecrātor
eī / eae / ea dēsecrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsecrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsecrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsecrātum īrī
Participium perfectum
— dēsecrātus
Participium futūrum
— dēsecrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary