Conjugation of desaevio
/[deːˈsae̯.wi.oː]/to rage or rave off, away, or violently; to spend or work out one’s rage or wrath Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēsaeviō |
| tū | dēsaevīs |
| is / ea / id | dēsaevit |
| nōs | dēsaevīmus |
| vōs | dēsaevītis |
| eī / eae / ea | dēsaeviunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēsaeviēbam |
| tū | dēsaeviēbās |
| is / ea / id | dēsaeviēbat |
| nōs | dēsaeviēbāmus |
| vōs | dēsaeviēbātis |
| eī / eae / ea | dēsaeviēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēsaeviam |
| tū | dēsaeviēs |
| is / ea / id | dēsaeviet |
| nōs | dēsaeviēmus |
| vōs | dēsaeviētis |
| eī / eae / ea | dēsaevient |
Indicātīvus perfectum
| ego | dēsaevīvī |
| tū | dēsaevīvistī |
| is / ea / id | dēsaevīvit |
| nōs | dēsaevīvimus |
| vōs | dēsaevīvistis |
| eī / eae / ea | dēsaevīvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dēsaevīveram |
| tū | dēsaevīverās |
| is / ea / id | dēsaevīverat |
| nōs | dēsaevīverāmus |
| vōs | dēsaevīverātis |
| eī / eae / ea | dēsaevīverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dēsaevīverō |
| tū | dēsaevīveris |
| is / ea / id | dēsaevīverit |
| nōs | dēsaevīverimus |
| vōs | dēsaevīveritis |
| eī / eae / ea | dēsaevīverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēsaeviam |
| tū | dēsaeviās |
| is / ea / id | dēsaeviat |
| nōs | dēsaeviāmus |
| vōs | dēsaeviātis |
| eī / eae / ea | dēsaeviant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēsaevīrem |
| tū | dēsaevīrēs |
| is / ea / id | dēsaevīret |
| nōs | dēsaevīrēmus |
| vōs | dēsaevīrētis |
| eī / eae / ea | dēsaevīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dēsaevīverim |
| tū | dēsaevīverīs |
| is / ea / id | dēsaevīverit |
| nōs | dēsaevīverīmus |
| vōs | dēsaevīverītis |
| eī / eae / ea | dēsaevīverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dēsaevīvissem |
| tū | dēsaevīvissēs |
| is / ea / id | dēsaevīvisset |
| nōs | dēsaevīvissēmus |
| vōs | dēsaevīvissētis |
| eī / eae / ea | dēsaevīvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēsaevī |
| vōs | dēsaevīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēsaevītō |
| is / ea / id | dēsaevītō |
| vōs | dēsaevītōte |
| eī / eae / ea | dēsaeviuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēsaevīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēsaevīvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dēsaevītūrum esse |
Participium praesēns
| — | dēsaeviēns |
Participium futūrum
| — | dēsaevītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēsaeviendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēsaeviendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēsaeviendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēsaeviendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dēsaevītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dēsaevītū |