HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← depreco — definición

Conjugation of depreco

Regular CEFR B1
/[ˈdeː.prɛ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēprecō
dēprecās
is / ea / id dēprecat
nōs dēprecāmus
vōs dēprecātis
eī / eae / ea dēprecant
Indicātīvus imperfectum
ego dēprecābam
dēprecābās
is / ea / id dēprecābat
nōs dēprecābāmus
vōs dēprecābātis
eī / eae / ea dēprecābant
Indicātīvus futūrum
ego dēprecābō
dēprecābis
is / ea / id dēprecābit
nōs dēprecābimus
vōs dēprecābitis
eī / eae / ea dēprecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēprecāvī
dēprecāvistī
is / ea / id dēprecāvit
nōs dēprecāvimus
vōs dēprecāvistis
eī / eae / ea dēprecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēprecāveram
dēprecāverās
is / ea / id dēprecāverat
nōs dēprecāverāmus
vōs dēprecāverātis
eī / eae / ea dēprecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēprecāverō
dēprecāveris
is / ea / id dēprecāverit
nōs dēprecāverimus
vōs dēprecāveritis
eī / eae / ea dēprecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēprecem
dēprecēs
is / ea / id dēprecet
nōs dēprecēmus
vōs dēprecētis
eī / eae / ea dēprecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēprecārem
dēprecārēs
is / ea / id dēprecāret
nōs dēprecārēmus
vōs dēprecārētis
eī / eae / ea dēprecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēprecāverim
dēprecāverīs
is / ea / id dēprecāverit
nōs dēprecāverīmus
vōs dēprecāverītis
eī / eae / ea dēprecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēprecāvissem
dēprecāvissēs
is / ea / id dēprecāvisset
nōs dēprecāvissēmus
vōs dēprecāvissētis
eī / eae / ea dēprecāvissent
Imperātīvus praesēns
dēprecā
vōs dēprecāte
Imperātīvus futūrum
dēprecātō
is / ea / id dēprecātō
vōs dēprecātōte
eī / eae / ea dēprecantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēprecāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēprecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēprecātūrum esse
Participium praesēns
dēprecāns
Participium futūrum
dēprecātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēprecandī
Gerundium (datīvus)
dēprecandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēprecandum
Gerundium (ablātīvus)
dēprecandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēprecātum
Supīnum (ablātīvus)
dēprecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēprecor
dēprecāris
is / ea / id dēprecātur
nōs dēprecāmur
vōs dēprecāminī
eī / eae / ea dēprecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēprecābar
dēprecābāris
is / ea / id dēprecābātur
nōs dēprecābāmur
vōs dēprecābāminī
eī / eae / ea dēprecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēprecābor
dēprecāberis
is / ea / id dēprecābitur
nōs dēprecābimur
vōs dēprecābiminī
eī / eae / ea dēprecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēprecer
dēprecēris
is / ea / id dēprecētur
nōs dēprecēmur
vōs dēprecēminī
eī / eae / ea dēprecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēprecārer
dēprecārēris
is / ea / id dēprecārētur
nōs dēprecārēmur
vōs dēprecārēminī
eī / eae / ea dēprecārentur
Imperātīvus praesēns
dēprecāre
vōs dēprecāminī
Imperātīvus futūrum
dēprecātor
is / ea / id dēprecātor
eī / eae / ea dēprecantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēprecārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēprecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēprecātum īrī
Participium perfectum
dēprecātus
Participium futūrum
dēprecandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary