HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← depreco — definition

Conjugation of depreco

Regular CEFR B1
[ˈdeː.prɛ.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēprecō
tū dēprecās
is / ea / id dēprecat
nōs dēprecāmus
vōs dēprecātis
eī / eae / ea dēprecant
Indicātīvus imperfectum
ego dēprecābam
tū dēprecābās
is / ea / id dēprecābat
nōs dēprecābāmus
vōs dēprecābātis
eī / eae / ea dēprecābant
Indicātīvus futūrum
ego dēprecābō
tū dēprecābis
is / ea / id dēprecābit
nōs dēprecābimus
vōs dēprecābitis
eī / eae / ea dēprecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēprecāvī
tū dēprecāvistī
is / ea / id dēprecāvit
nōs dēprecāvimus
vōs dēprecāvistis
eī / eae / ea dēprecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēprecāveram
tū dēprecāverās
is / ea / id dēprecāverat
nōs dēprecāverāmus
vōs dēprecāverātis
eī / eae / ea dēprecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēprecāverō
tū dēprecāveris
is / ea / id dēprecāverit
nōs dēprecāverimus
vōs dēprecāveritis
eī / eae / ea dēprecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēprecem
tū dēprecēs
is / ea / id dēprecet
nōs dēprecēmus
vōs dēprecētis
eī / eae / ea dēprecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēprecārem
tū dēprecārēs
is / ea / id dēprecāret
nōs dēprecārēmus
vōs dēprecārētis
eī / eae / ea dēprecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēprecāverim
tū dēprecāverīs
is / ea / id dēprecāverit
nōs dēprecāverīmus
vōs dēprecāverītis
eī / eae / ea dēprecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēprecāvissem
tū dēprecāvissēs
is / ea / id dēprecāvisset
nōs dēprecāvissēmus
vōs dēprecāvissētis
eī / eae / ea dēprecāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēprecā
vōs dēprecāte
Imperātīvus futūrum
tū dēprecātō
is / ea / id dēprecātō
vōs dēprecātōte
eī / eae / ea dēprecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēprecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēprecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēprecātūrum esse
Participium praesēns
— dēprecāns
Participium futūrum
— dēprecātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēprecandī
Gerundium (datīvus)
— dēprecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēprecandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēprecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēprecātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēprecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēprecor
tū dēprecāris
is / ea / id dēprecātur
nōs dēprecāmur
vōs dēprecāminī
eī / eae / ea dēprecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēprecābar
tū dēprecābāris
is / ea / id dēprecābātur
nōs dēprecābāmur
vōs dēprecābāminī
eī / eae / ea dēprecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēprecābor
tū dēprecāberis
is / ea / id dēprecābitur
nōs dēprecābimur
vōs dēprecābiminī
eī / eae / ea dēprecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēprecer
tū dēprecēris
is / ea / id dēprecētur
nōs dēprecēmur
vōs dēprecēminī
eī / eae / ea dēprecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēprecārer
tū dēprecārēris
is / ea / id dēprecārētur
nōs dēprecārēmur
vōs dēprecārēminī
eī / eae / ea dēprecārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēprecāre
vōs dēprecāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēprecātor
is / ea / id dēprecātor
eī / eae / ea dēprecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēprecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēprecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēprecātum īrī
Participium perfectum
— dēprecātus
Participium futūrum
— dēprecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary