HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← deplango — definición

Conjugation of deplango

Regular CEFR B2
/[deːˈpɫaŋ.ɡoː]/

to lament by beating one's breast; to express grief, bewail Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēplangō
dēplangis
is / ea / id dēplangit
nōs dēplangimus
vōs dēplangitis
eī / eae / ea dēplangunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēplangēbam
dēplangēbās
is / ea / id dēplangēbat
nōs dēplangēbāmus
vōs dēplangēbātis
eī / eae / ea dēplangēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēplangam
dēplangēs
is / ea / id dēplanget
nōs dēplangēmus
vōs dēplangētis
eī / eae / ea dēplangent
Indicātīvus perfectum
ego dēplanxī
dēplanxistī
is / ea / id dēplanxit
nōs dēplanximus
vōs dēplanxistis
eī / eae / ea dēplanxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēplanxeram
dēplanxerās
is / ea / id dēplanxerat
nōs dēplanxerāmus
vōs dēplanxerātis
eī / eae / ea dēplanxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēplanxerō
dēplanxeris
is / ea / id dēplanxerit
nōs dēplanxerimus
vōs dēplanxeritis
eī / eae / ea dēplanxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēplangam
dēplangās
is / ea / id dēplangat
nōs dēplangāmus
vōs dēplangātis
eī / eae / ea dēplangant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēplangerem
dēplangerēs
is / ea / id dēplangeret
nōs dēplangerēmus
vōs dēplangerētis
eī / eae / ea dēplangerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēplanxerim
dēplanxerīs
is / ea / id dēplanxerit
nōs dēplanxerīmus
vōs dēplanxerītis
eī / eae / ea dēplanxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēplanxissem
dēplanxissēs
is / ea / id dēplanxisset
nōs dēplanxissēmus
vōs dēplanxissētis
eī / eae / ea dēplanxissent
Imperātīvus praesēns
dēplange
vōs dēplangite
Imperātīvus futūrum
dēplangitō
is / ea / id dēplangitō
vōs dēplangitōte
eī / eae / ea dēplanguntō
Īnfīnītīvus praesēns
dēplangere
Īnfīnītīvus perfectum
dēplanxisse
Īnfīnītīvus futūrum
deplānctūrum esse
Participium praesēns
dēplangēns
Participium futūrum
deplānctūrus
Gerundium (genitīvus)
dēplangendī
Gerundium (datīvus)
dēplangendō
Gerundium (accūsātīvus)
dēplangendum
Gerundium (ablātīvus)
dēplangendō
Supīnum (accūsātīvus)
deplānctum
Supīnum (ablātīvus)
deplānctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēplangor
dēplangeris
is / ea / id dēplangitur
nōs dēplangimur
vōs dēplangiminī
eī / eae / ea dēplanguntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēplangēbar
dēplangēbāris
is / ea / id dēplangēbātur
nōs dēplangēbāmur
vōs dēplangēbāminī
eī / eae / ea dēplangēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēplangar
dēplangēris
is / ea / id dēplangētur
nōs dēplangēmur
vōs dēplangēminī
eī / eae / ea dēplangentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēplangar
dēplangāris
is / ea / id dēplangātur
nōs dēplangāmur
vōs dēplangāminī
eī / eae / ea dēplangantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēplangerer
dēplangerēris
is / ea / id dēplangerētur
nōs dēplangerēmur
vōs dēplangerēminī
eī / eae / ea dēplangerentur
Imperātīvus praesēns
dēplangere
vōs dēplangiminī
Imperātīvus futūrum
dēplangitor
is / ea / id dēplangitor
eī / eae / ea dēplanguntor
Īnfīnītīvus praesēns
dēplangī
Īnfīnītīvus perfectum
deplānctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
deplānctum īrī
Participium perfectum
deplānctus
Participium futūrum
dēplangendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary