HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← denoto — definition

Conjugation of denoto

Regular CEFR B1
[ˈdeː.nɔ.toː]

to indicate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēnotō
tū dēnotās
is / ea / id dēnotat
nōs dēnotāmus
vōs dēnotātis
eī / eae / ea dēnotant
Indicātīvus imperfectum
ego dēnotābam
tū dēnotābās
is / ea / id dēnotābat
nōs dēnotābāmus
vōs dēnotābātis
eī / eae / ea dēnotābant
Indicātīvus futūrum
ego dēnotābō
tū dēnotābis
is / ea / id dēnotābit
nōs dēnotābimus
vōs dēnotābitis
eī / eae / ea dēnotābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēnotāvī
tū dēnotāvistī
is / ea / id dēnotāvit
nōs dēnotāvimus
vōs dēnotāvistis
eī / eae / ea dēnotāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēnotāveram
tū dēnotāverās
is / ea / id dēnotāverat
nōs dēnotāverāmus
vōs dēnotāverātis
eī / eae / ea dēnotāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēnotāverō
tū dēnotāveris
is / ea / id dēnotāverit
nōs dēnotāverimus
vōs dēnotāveritis
eī / eae / ea dēnotāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēnotem
tū dēnotēs
is / ea / id dēnotet
nōs dēnotēmus
vōs dēnotētis
eī / eae / ea dēnotent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēnotārem
tū dēnotārēs
is / ea / id dēnotāret
nōs dēnotārēmus
vōs dēnotārētis
eī / eae / ea dēnotārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēnotāverim
tū dēnotāverīs
is / ea / id dēnotāverit
nōs dēnotāverīmus
vōs dēnotāverītis
eī / eae / ea dēnotāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēnotāvissem
tū dēnotāvissēs
is / ea / id dēnotāvisset
nōs dēnotāvissēmus
vōs dēnotāvissētis
eī / eae / ea dēnotāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēnotā
vōs dēnotāte
Imperātīvus futūrum
tū dēnotātō
is / ea / id dēnotātō
vōs dēnotātōte
eī / eae / ea dēnotantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēnotāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēnotāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēnotātūrum esse
Participium praesēns
— dēnotāns
Participium futūrum
— dēnotātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēnotandī
Gerundium (datīvus)
— dēnotandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēnotandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēnotandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēnotātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēnotātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēnotor
tū dēnotāris
is / ea / id dēnotātur
nōs dēnotāmur
vōs dēnotāminī
eī / eae / ea dēnotantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēnotābar
tū dēnotābāris
is / ea / id dēnotābātur
nōs dēnotābāmur
vōs dēnotābāminī
eī / eae / ea dēnotābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēnotābor
tū dēnotāberis
is / ea / id dēnotābitur
nōs dēnotābimur
vōs dēnotābiminī
eī / eae / ea dēnotābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēnoter
tū dēnotēris
is / ea / id dēnotētur
nōs dēnotēmur
vōs dēnotēminī
eī / eae / ea dēnotentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēnotārer
tū dēnotārēris
is / ea / id dēnotārētur
nōs dēnotārēmur
vōs dēnotārēminī
eī / eae / ea dēnotārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēnotāre
vōs dēnotāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēnotātor
is / ea / id dēnotātor
eī / eae / ea dēnotantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēnotārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēnotātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēnotātum īrī
Participium perfectum
— dēnotātus
Participium futūrum
— dēnotandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary