HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← demuto — definition

Conjugation of demuto

Regular CEFR B1
[deːˈmuː.toː]

to change, transform or alter; change or alter for the worse, make worse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmūtō
tū dēmūtās
is / ea / id dēmūtat
nōs dēmūtāmus
vōs dēmūtātis
eī / eae / ea dēmūtant
Indicātīvus imperfectum
ego dēmūtābam
tū dēmūtābās
is / ea / id dēmūtābat
nōs dēmūtābāmus
vōs dēmūtābātis
eī / eae / ea dēmūtābant
Indicātīvus futūrum
ego dēmūtābō
tū dēmūtābis
is / ea / id dēmūtābit
nōs dēmūtābimus
vōs dēmūtābitis
eī / eae / ea dēmūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēmūtāvī
tū dēmūtāvistī
is / ea / id dēmūtāvit
nōs dēmūtāvimus
vōs dēmūtāvistis
eī / eae / ea dēmūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēmūtāveram
tū dēmūtāverās
is / ea / id dēmūtāverat
nōs dēmūtāverāmus
vōs dēmūtāverātis
eī / eae / ea dēmūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēmūtāverō
tū dēmūtāveris
is / ea / id dēmūtāverit
nōs dēmūtāverimus
vōs dēmūtāveritis
eī / eae / ea dēmūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmūtem
tū dēmūtēs
is / ea / id dēmūtet
nōs dēmūtēmus
vōs dēmūtētis
eī / eae / ea dēmūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmūtārem
tū dēmūtārēs
is / ea / id dēmūtāret
nōs dēmūtārēmus
vōs dēmūtārētis
eī / eae / ea dēmūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēmūtāverim
tū dēmūtāverīs
is / ea / id dēmūtāverit
nōs dēmūtāverīmus
vōs dēmūtāverītis
eī / eae / ea dēmūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēmūtāvissem
tū dēmūtāvissēs
is / ea / id dēmūtāvisset
nōs dēmūtāvissēmus
vōs dēmūtāvissētis
eī / eae / ea dēmūtāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēmūtā
vōs dēmūtāte
Imperātīvus futūrum
tū dēmūtātō
is / ea / id dēmūtātō
vōs dēmūtātōte
eī / eae / ea dēmūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmūtātūrum esse
Participium praesēns
— dēmūtāns
Participium futūrum
— dēmūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēmūtandī
Gerundium (datīvus)
— dēmūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēmūtandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēmūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēmūtātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēmūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmūtor
tū dēmūtāris
is / ea / id dēmūtātur
nōs dēmūtāmur
vōs dēmūtāminī
eī / eae / ea dēmūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēmūtābar
tū dēmūtābāris
is / ea / id dēmūtābātur
nōs dēmūtābāmur
vōs dēmūtābāminī
eī / eae / ea dēmūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēmūtābor
tū dēmūtāberis
is / ea / id dēmūtābitur
nōs dēmūtābimur
vōs dēmūtābiminī
eī / eae / ea dēmūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmūter
tū dēmūtēris
is / ea / id dēmūtētur
nōs dēmūtēmur
vōs dēmūtēminī
eī / eae / ea dēmūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmūtārer
tū dēmūtārēris
is / ea / id dēmūtārētur
nōs dēmūtārēmur
vōs dēmūtārēminī
eī / eae / ea dēmūtārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēmūtāre
vōs dēmūtāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēmūtātor
is / ea / id dēmūtātor
eī / eae / ea dēmūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmūtātum īrī
Participium perfectum
— dēmūtātus
Participium futūrum
— dēmūtandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary