HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← demoveo — definition

Conjugation of demoveo

Regular CEFR B1
[deːˈmɔ.we.oː]

to move or turn away; divert; put away, remove, dislodge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmoveō
tū dēmovēs
is / ea / id dēmovet
nōs dēmovēmus
vōs dēmovētis
eī / eae / ea dēmovent
Indicātīvus imperfectum
ego dēmovēbam
tū dēmovēbās
is / ea / id dēmovēbat
nōs dēmovēbāmus
vōs dēmovēbātis
eī / eae / ea dēmovēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēmovēbō
tū dēmovēbis
is / ea / id dēmovēbit
nōs dēmovēbimus
vōs dēmovēbitis
eī / eae / ea dēmovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego dēmōvī
tū dēmōvistī
is / ea / id dēmōvit
nōs dēmōvimus
vōs dēmōvistis
eī / eae / ea dēmōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēmōveram
tū dēmōverās
is / ea / id dēmōverat
nōs dēmōverāmus
vōs dēmōverātis
eī / eae / ea dēmōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēmōverō
tū dēmōveris
is / ea / id dēmōverit
nōs dēmōverimus
vōs dēmōveritis
eī / eae / ea dēmōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmoveam
tū dēmoveās
is / ea / id dēmoveat
nōs dēmoveāmus
vōs dēmoveātis
eī / eae / ea dēmoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmovērem
tū dēmovērēs
is / ea / id dēmovēret
nōs dēmovērēmus
vōs dēmovērētis
eī / eae / ea dēmovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēmōverim
tū dēmōverīs
is / ea / id dēmōverit
nōs dēmōverīmus
vōs dēmōverītis
eī / eae / ea dēmōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēmōvissem
tū dēmōvissēs
is / ea / id dēmōvisset
nōs dēmōvissēmus
vōs dēmōvissētis
eī / eae / ea dēmōvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēmovē
vōs dēmovēte
Imperātīvus futūrum
tū dēmovētō
is / ea / id dēmovētō
vōs dēmovētōte
eī / eae / ea dēmoventō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmovēre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmōtūrum esse
Participium praesēns
— dēmovēns
Participium futūrum
— dēmōtūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēmovendī
Gerundium (datīvus)
— dēmovendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēmovendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēmovendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēmōtum
Supīnum (ablātīvus)
— dēmōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmoveor
tū dēmovēris
is / ea / id dēmovētur
nōs dēmovēmur
vōs dēmovēminī
eī / eae / ea dēmoventur
Indicātīvus imperfectum
ego dēmovēbar
tū dēmovēbāris
is / ea / id dēmovēbātur
nōs dēmovēbāmur
vōs dēmovēbāminī
eī / eae / ea dēmovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēmovēbor
tū dēmovēberis
is / ea / id dēmovēbitur
nōs dēmovēbimur
vōs dēmovēbiminī
eī / eae / ea dēmovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmovear
tū dēmoveāris
is / ea / id dēmoveātur
nōs dēmoveāmur
vōs dēmoveāminī
eī / eae / ea dēmoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmovērer
tū dēmovērēris
is / ea / id dēmovērētur
nōs dēmovērēmur
vōs dēmovērēminī
eī / eae / ea dēmovērentur
Imperātīvus praesēns
tū dēmovēre
vōs dēmovēminī
Imperātīvus futūrum
tū dēmovētor
is / ea / id dēmovētor
eī / eae / ea dēmoventor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmovērī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmōtum īrī
Participium perfectum
— dēmōtus
Participium futūrum
— dēmovendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary