HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← demonstro — definition

Conjugation of demonstro

Regular CEFR B2
[deːˈmõː.stroː]

to show, demonstrate, prove Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmōnstrō
tū dēmōnstrās
is / ea / id dēmōnstrat
nōs dēmōnstrāmus
vōs dēmōnstrātis
eī / eae / ea dēmōnstrant
Indicātīvus imperfectum
ego dēmōnstrābam
tū dēmōnstrābās
is / ea / id dēmōnstrābat
nōs dēmōnstrābāmus
vōs dēmōnstrābātis
eī / eae / ea dēmōnstrābant
Indicātīvus futūrum
ego dēmōnstrābō
tū dēmōnstrābis
is / ea / id dēmōnstrābit
nōs dēmōnstrābimus
vōs dēmōnstrābitis
eī / eae / ea dēmōnstrābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēmōnstrāvī
tū dēmōnstrāvistī
is / ea / id dēmōnstrāvit
nōs dēmōnstrāvimus
vōs dēmōnstrāvistis
eī / eae / ea dēmōnstrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēmōnstrāveram
tū dēmōnstrāverās
is / ea / id dēmōnstrāverat
nōs dēmōnstrāverāmus
vōs dēmōnstrāverātis
eī / eae / ea dēmōnstrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēmōnstrāverō
tū dēmōnstrāveris
is / ea / id dēmōnstrāverit
nōs dēmōnstrāverimus
vōs dēmōnstrāveritis
eī / eae / ea dēmōnstrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmōnstrem
tū dēmōnstrēs
is / ea / id dēmōnstret
nōs dēmōnstrēmus
vōs dēmōnstrētis
eī / eae / ea dēmōnstrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmōnstrārem
tū dēmōnstrārēs
is / ea / id dēmōnstrāret
nōs dēmōnstrārēmus
vōs dēmōnstrārētis
eī / eae / ea dēmōnstrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēmōnstrāverim
tū dēmōnstrāverīs
is / ea / id dēmōnstrāverit
nōs dēmōnstrāverīmus
vōs dēmōnstrāverītis
eī / eae / ea dēmōnstrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēmōnstrāvissem
tū dēmōnstrāvissēs
is / ea / id dēmōnstrāvisset
nōs dēmōnstrāvissēmus
vōs dēmōnstrāvissētis
eī / eae / ea dēmōnstrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēmōnstrā
vōs dēmōnstrāte
Imperātīvus futūrum
tū dēmōnstrātō
is / ea / id dēmōnstrātō
vōs dēmōnstrātōte
eī / eae / ea dēmōnstrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmōnstrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmōnstrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmōnstrātūrum esse
Participium praesēns
— dēmōnstrāns
Participium futūrum
— dēmōnstrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēmōnstrandī
Gerundium (datīvus)
— dēmōnstrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēmōnstrandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēmōnstrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēmōnstrātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēmōnstrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmōnstror
tū dēmōnstrāris
is / ea / id dēmōnstrātur
nōs dēmōnstrāmur
vōs dēmōnstrāminī
eī / eae / ea dēmōnstrantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēmōnstrābar
tū dēmōnstrābāris
is / ea / id dēmōnstrābātur
nōs dēmōnstrābāmur
vōs dēmōnstrābāminī
eī / eae / ea dēmōnstrābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēmōnstrābor
tū dēmōnstrāberis
is / ea / id dēmōnstrābitur
nōs dēmōnstrābimur
vōs dēmōnstrābiminī
eī / eae / ea dēmōnstrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmōnstrer
tū dēmōnstrēris
is / ea / id dēmōnstrētur
nōs dēmōnstrēmur
vōs dēmōnstrēminī
eī / eae / ea dēmōnstrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmōnstrārer
tū dēmōnstrārēris
is / ea / id dēmōnstrārētur
nōs dēmōnstrārēmur
vōs dēmōnstrārēminī
eī / eae / ea dēmōnstrārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēmōnstrāre
vōs dēmōnstrāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēmōnstrātor
is / ea / id dēmōnstrātor
eī / eae / ea dēmōnstrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmōnstrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmōnstrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmōnstrātum īrī
Participium perfectum
— dēmōnstrātus
Participium futūrum
— dēmōnstrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary