HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← demitto — definition

Conjugation of demitto

Regular CEFR B1
[deːˈmɪt.toː]

to send or bring down, cause to hang or fall down; drop, flow, shed, sag, let fall Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmittō
tū dēmittis
is / ea / id dēmittit
nōs dēmittimus
vōs dēmittitis
eī / eae / ea dēmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēmittēbam
tū dēmittēbās
is / ea / id dēmittēbat
nōs dēmittēbāmus
vōs dēmittēbātis
eī / eae / ea dēmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēmittam
tū dēmittēs
is / ea / id dēmittet
nōs dēmittēmus
vōs dēmittētis
eī / eae / ea dēmittent
Indicātīvus perfectum
ego dēmīsī
tū dēmīsistī
is / ea / id dēmīsit
nōs dēmīsimus
vōs dēmīsistis
eī / eae / ea dēmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēmīseram
tū dēmīserās
is / ea / id dēmīserat
nōs dēmīserāmus
vōs dēmīserātis
eī / eae / ea dēmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēmīserō
tū dēmīseris
is / ea / id dēmīserit
nōs dēmīserimus
vōs dēmīseritis
eī / eae / ea dēmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmittam
tū dēmittās
is / ea / id dēmittat
nōs dēmittāmus
vōs dēmittātis
eī / eae / ea dēmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmitterem
tū dēmitterēs
is / ea / id dēmitteret
nōs dēmitterēmus
vōs dēmitterētis
eī / eae / ea dēmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēmīserim
tū dēmīserīs
is / ea / id dēmīserit
nōs dēmīserīmus
vōs dēmīserītis
eī / eae / ea dēmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēmīsissem
tū dēmīsissēs
is / ea / id dēmīsisset
nōs dēmīsissēmus
vōs dēmīsissētis
eī / eae / ea dēmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū dēmitte
vōs dēmittite
Imperātīvus futūrum
tū dēmittitō
is / ea / id dēmittitō
vōs dēmittitōte
eī / eae / ea dēmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmissūrum esse
Participium praesēns
— dēmittēns
Participium futūrum
— dēmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēmittendī
Gerundium (datīvus)
— dēmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēmissum
Supīnum (ablātīvus)
— dēmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmittor
tū dēmitteris
is / ea / id dēmittitur
nōs dēmittimur
vōs dēmittiminī
eī / eae / ea dēmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēmittēbar
tū dēmittēbāris
is / ea / id dēmittēbātur
nōs dēmittēbāmur
vōs dēmittēbāminī
eī / eae / ea dēmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēmittar
tū dēmittēris
is / ea / id dēmittētur
nōs dēmittēmur
vōs dēmittēminī
eī / eae / ea dēmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmittar
tū dēmittāris
is / ea / id dēmittātur
nōs dēmittāmur
vōs dēmittāminī
eī / eae / ea dēmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmitterer
tū dēmitterēris
is / ea / id dēmitterētur
nōs dēmitterēmur
vōs dēmitterēminī
eī / eae / ea dēmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū dēmittere
vōs dēmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēmittitor
is / ea / id dēmittitor
eī / eae / ea dēmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmissum īrī
Participium perfectum
— dēmissus
Participium futūrum
— dēmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary