HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← delego — definition

Conjugation of delego

Regular CEFR B1
[deːˈɫeː.ɡoː]

to send, assign, dispatch, delegate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēlēgō
tū dēlēgās
is / ea / id dēlēgat
nōs dēlēgāmus
vōs dēlēgātis
eī / eae / ea dēlēgant
Indicātīvus imperfectum
ego dēlēgābam
tū dēlēgābās
is / ea / id dēlēgābat
nōs dēlēgābāmus
vōs dēlēgābātis
eī / eae / ea dēlēgābant
Indicātīvus futūrum
ego dēlēgābō
tū dēlēgābis
is / ea / id dēlēgābit
nōs dēlēgābimus
vōs dēlēgābitis
eī / eae / ea dēlēgābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēlēgāvī
tū dēlēgāvistī
is / ea / id dēlēgāvit
nōs dēlēgāvimus
vōs dēlēgāvistis
eī / eae / ea dēlēgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēlēgāveram
tū dēlēgāverās
is / ea / id dēlēgāverat
nōs dēlēgāverāmus
vōs dēlēgāverātis
eī / eae / ea dēlēgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēlēgāverō
tū dēlēgāveris
is / ea / id dēlēgāverit
nōs dēlēgāverimus
vōs dēlēgāveritis
eī / eae / ea dēlēgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēlēgem
tū dēlēgēs
is / ea / id dēlēget
nōs dēlēgēmus
vōs dēlēgētis
eī / eae / ea dēlēgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēlēgārem
tū dēlēgārēs
is / ea / id dēlēgāret
nōs dēlēgārēmus
vōs dēlēgārētis
eī / eae / ea dēlēgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēlēgāverim
tū dēlēgāverīs
is / ea / id dēlēgāverit
nōs dēlēgāverīmus
vōs dēlēgāverītis
eī / eae / ea dēlēgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēlēgāvissem
tū dēlēgāvissēs
is / ea / id dēlēgāvisset
nōs dēlēgāvissēmus
vōs dēlēgāvissētis
eī / eae / ea dēlēgāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēlēgā
vōs dēlēgāte
Imperātīvus futūrum
tū dēlēgātō
is / ea / id dēlēgātō
vōs dēlēgātōte
eī / eae / ea dēlēgantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēlēgāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēlēgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēlēgātūrum esse
Participium praesēns
— dēlēgāns
Participium futūrum
— dēlēgātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēlēgandī
Gerundium (datīvus)
— dēlēgandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēlēgandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēlēgandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēlēgātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēlēgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēlēgor
tū dēlēgāris
is / ea / id dēlēgātur
nōs dēlēgāmur
vōs dēlēgāminī
eī / eae / ea dēlēgantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēlēgābar
tū dēlēgābāris
is / ea / id dēlēgābātur
nōs dēlēgābāmur
vōs dēlēgābāminī
eī / eae / ea dēlēgābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēlēgābor
tū dēlēgāberis
is / ea / id dēlēgābitur
nōs dēlēgābimur
vōs dēlēgābiminī
eī / eae / ea dēlēgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēlēger
tū dēlēgēris
is / ea / id dēlēgētur
nōs dēlēgēmur
vōs dēlēgēminī
eī / eae / ea dēlēgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēlēgārer
tū dēlēgārēris
is / ea / id dēlēgārētur
nōs dēlēgārēmur
vōs dēlēgārēminī
eī / eae / ea dēlēgārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēlēgāre
vōs dēlēgāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēlēgātor
is / ea / id dēlēgātor
eī / eae / ea dēlēgantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēlēgārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēlēgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēlēgātum īrī
Participium perfectum
— dēlēgātus
Participium futūrum
— dēlēgandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary