HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dejuvo — definition

Conjugation of dejuvo

Regular CEFR B1
[ˈdeː.jʊ.woː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dējuvō
tū dējuvās
is / ea / id dējuvat
nōs dējuvāmus
vōs dējuvātis
eī / eae / ea dējuvant
Indicātīvus imperfectum
ego dējuvābam
tū dējuvābās
is / ea / id dējuvābat
nōs dējuvābāmus
vōs dējuvābātis
eī / eae / ea dējuvābant
Indicātīvus futūrum
ego dējuvābō
tū dējuvābis
is / ea / id dējuvābit
nōs dējuvābimus
vōs dējuvābitis
eī / eae / ea dējuvābunt
Indicātīvus perfectum
ego dējuvāvī
tū dējuvāvistī
is / ea / id dējuvāvit
nōs dējuvāvimus
vōs dējuvāvistis
eī / eae / ea dējuvāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dējuvāveram
tū dējuvāverās
is / ea / id dējuvāverat
nōs dējuvāverāmus
vōs dējuvāverātis
eī / eae / ea dējuvāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dējuvāverō
tū dējuvāveris
is / ea / id dējuvāverit
nōs dējuvāverimus
vōs dējuvāveritis
eī / eae / ea dējuvāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dējuvem
tū dējuvēs
is / ea / id dējuvet
nōs dējuvēmus
vōs dējuvētis
eī / eae / ea dējuvent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dējuvārem
tū dējuvārēs
is / ea / id dējuvāret
nōs dējuvārēmus
vōs dējuvārētis
eī / eae / ea dējuvārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dējuvāverim
tū dējuvāverīs
is / ea / id dējuvāverit
nōs dējuvāverīmus
vōs dējuvāverītis
eī / eae / ea dējuvāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dējuvāvissem
tū dējuvāvissēs
is / ea / id dējuvāvisset
nōs dējuvāvissēmus
vōs dējuvāvissētis
eī / eae / ea dējuvāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dējuvā
vōs dējuvāte
Imperātīvus futūrum
tū dējuvātō
is / ea / id dējuvātō
vōs dējuvātōte
eī / eae / ea dējuvantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dējuvāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dējuvāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dējuvātūrum esse
Participium praesēns
— dējuvāns
Participium futūrum
— dējuvātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dējuvandī
Gerundium (datīvus)
— dējuvandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dējuvandum
Gerundium (ablātīvus)
— dējuvandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dējuvātum
Supīnum (ablātīvus)
— dējuvātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dējuvor
tū dējuvāris
is / ea / id dējuvātur
nōs dējuvāmur
vōs dējuvāminī
eī / eae / ea dējuvantur
Indicātīvus imperfectum
ego dējuvābar
tū dējuvābāris
is / ea / id dējuvābātur
nōs dējuvābāmur
vōs dējuvābāminī
eī / eae / ea dējuvābantur
Indicātīvus futūrum
ego dējuvābor
tū dējuvāberis
is / ea / id dējuvābitur
nōs dējuvābimur
vōs dējuvābiminī
eī / eae / ea dējuvābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dējuver
tū dējuvēris
is / ea / id dējuvētur
nōs dējuvēmur
vōs dējuvēminī
eī / eae / ea dējuventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dējuvārer
tū dējuvārēris
is / ea / id dējuvārētur
nōs dējuvārēmur
vōs dējuvārēminī
eī / eae / ea dējuvārentur
Imperātīvus praesēns
tū dējuvāre
vōs dējuvāminī
Imperātīvus futūrum
tū dējuvātor
is / ea / id dējuvātor
eī / eae / ea dējuvantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dējuvārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dējuvātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dējuvātum īrī
Participium perfectum
— dējuvātus
Participium futūrum
— dējuvandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary